Hoe te vertellen over de veranderingen

Hoi Marjolein, bedankt voor je berichtje op het forum. Fijn om te horen dat jullie in goed overleg en zonder veel ruzie hebben besloten om uit elkaar te gaan. Het is natuurlijk altijd een lastige situatie.. Ik was al een stuk ouder toen mijn ouders gingen scheidden maar ik hoop je wat advies te kunnen geven vanuit mijn ervaring. Toen mijn ouders gingen scheiden is mijn moeder verhuisd en zijn mijn broertje en ik bij mijn vader blijven wonen in de weekenden (wij zaten beiden al op kamers voor onze studie). Mijn moeder is toen de eerste periode in de weekenden nog bij ons geweest of we spraken in de stad af, omdat we nog niet meteen bij haar en haar nieuwe vriend thuis wilden komen. Dit is dus stapsgewijs gegaan en we hebben daar alle tijd en ruimte voor gekregen. Nu zijn jullie kinderen nog erg jong, maar ik denk dat het fijn is als ze eerst wat aan de situatie kunnen wennen voordat het in 1 klap allemaal anders is. Jullie kunnen het dan langzaamaan opbouwen en daarmee geef je ook aan dat jullie de kinderen de tijd en ruimte geven die ze nodig hebben om alles een plekje te geven en te wennen. Ik vond dat zelf erg fijn, ook al was ik al ouder. Het blijft toch een hele verandering en de een heeft daar meer moeite mee dan de ander. Ik hoop dat jullie eruit komen samen en dat je iets aan mijn advies hebt. Veel sterkte, Liefs, Nadine

Hallo Marjolein, Wat fijn deze vraag op ons forum:). Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 7 was, mijn broertje 6 en mijn zusje 4,5. Mijn ouders hebben toen besloten direct de omgangsregeling (om het weekend bij mijn vader) in te laten gaan. Als kind kan ik mij niet heel erg herinneren dat het veranderen van huizen heel heftig was. Welk gevoel mij wel heel erg is bijgebleven is het gevoel van echt die twee gescheiden huizen. Nadat mijn vader het huis uit ging (dit hebben mijn ouders ook nooit samen verteld waardoor het echt voelde als twee kampen) hebben mijn ouders elkaar nooit meer op een normale manier gesproken waar ik bij was. Nu klinkt het gelukkig bij jullie al een heel stuk fijner en doordachter voor jullie kinderen en ik denk dat dit alleen al zorgt voor meer rust bij jullie kinderen. Daarnaast had ik het heel fijn gevonden als mijn vader ons meer had betrokken in zijn nieuwe huis, zodat dit ook echt voelde als mijn andere thuis. Het had mij super leuk geleken om samen met mijn vader mijn slaapkamer te verven, posters op te hangen en dat soort dingen. Maar toen ik voor het eerst bij mijn vader zijn nieuwe huis kwam stond alles er al, zo'n gek gevoel gaf mij dat! Bijna als een soort vakantiehuisje ofzo. Mijn moeder is ook nooit bij mijn vader binnen geweest waardoor de scheiding tussen beide huizen heel groot voelde. Ik denk het als kind dus het belangrijkste is dat je je ouders op een positieve manier samen kan blijven zien en dat jij als kind mag "meebeslissen" over je kamer, zodat het echt als je eigen huis voelt. Hopelijk heb je iets aan mijn advies en als jullie nog meer vragen hebben voel je dan altijd welkom op ons forum:)! Liefs, Naomi