Hoe steun ik haar op afstand?

Lieve Anoniem, Wat fijn dat je ons hebt gevonden en je zorgen met ons wil delen. Ik kan me voorstellen dat het heel lastig is om zulke berichtjes van je kinderen te ontvangen, en het gevoel te hebben niet echt wat voor ze te kunnen doen. Volgens mij is machteloosheid in zo'n situatie het meest lastige wat er is. Ik ben heel blij om te lezen dat je altijd hebt geprobeerd om zo positief mogelijk te blijven richting en over je ex. Dit is heel belangrijk voor kinderen. Ik heb het altijd als heel fijn ervaren dat mijn moeder positief bleef richting mijn vader, ook als ik met boosheid of verdriet thuiskwam. Ik herken hoe zij deed dus heel erg terug in jouw verhaal. Dit heeft er bij mij onder andere voor gezorgd dat, toen het weer beter ging met mijn vader, ik dit blij met mijn moeder kon delen. Dit heeft toen niet geleid tot een loyaliteitsconflict, wat heel fijn was. Complimenten dus voor je instelling hierin! Wat betreft deze vakantie, is het heel lastig dat de kinderen eigenlijk niet mogen bellen/appen met jou vanaf hun vader. Weet je wat de reden hierachter is? Ik weet niet hoe het contact met jou en je ex is op dit moment, maar misschien kan je met hem contact opnemen en zeggen dat je het fijn zou vinden om je kinderen af en toe te kunnen spreken, ook ten behoeve van hun. Is het mogelijk hier een vast tijdstip voor af te spreken? Dit geeft hem dan misschien ook rust, als hij weet wanneer dit plaatsvindt. Als de kinderen thuiskomen, is mijn ervaring dat een luisterend oor het beste werkt. Laat ze vertellen wat ze hebben meegemaakt, en probeer ook te vragen naar de leuke dingen van de vakantie. Waarschijnlijk zijn die er ook geweest, en ik denk dat het belangrijk is om die te benadrukken. Het heeft mij heel erg geholpen dat mijn moeder me altijd stimuleerde om naar mijn vader te gaan. Echter, toen ik echt aangaf niet meer te willen, heeft ze met mij gekeken naar de redenen en of dit op te lossen was. Door in plaats van weekenden nog maar af en toe te gaan eten bij mijn vader, werd de spanning een stuk minder, en bleef ik goede ervaringen houden daar. Hier ben ik nu achteraf ontzettend blij mee! Als ze thuis komen, hoop ik dat het lukt om neutraal te blijven. Er zit een groot verschil tussen meegaan in het verhaal van je kind, en beamen dat je ziet dat het haar verdriet of pijn doet. Dit laatste is uiteraard logisch, en zo voelt een kind zich ook gesteund zonder het gevoel te geven dat je je tegen de andere ouder keert. Misschien kan je je kind ook wijzen op ons kinderdeel van de website. Zo kunnen kinderen hun vraag stellen op het kinderforum, of zich opgeven voor een buddy. Dit is een jongere van Villa Pinedo met ook gescheiden ouders, die het kind persoonlijk kan ondersteunen en tips kan geven. Meer informatie hierover vind je hier: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Ik hoop dat je hier wat aan hebt, en wens je het beste. Fijn als de kinderen straks weer terug zijn! Veel liefs, Madelief

Beste anoniem, Bedankt voor jouw vraag! Wat een vervelende situatie voor jou en jouw kinderen. Heb je je ex al gesproken over de kinderen? Als je uitlegd wat er aan de hand is, krijgt jouw dochter misschien de kans om wel met jou te mogen appen. Toen ik vroeger op vakantie was en een van mijn ouders miste, mocht ik altijd contact met hen opnemen. Dit vond ik heel erg fijn. Als je de kans krijgt om met jouw dochter te appen, kan je haar af en toe een hart onder de riem steken. Steunen op afstand is altijd erg lastig, maar lieve woorden kunnen al een hele hoop doen! Zodra ze terug is, helpt het misschien om met haar te praten. Over wat er allemaal is gebeurd op vakantie en hoe vader zich heeft gedragen. Op deze manier kan jouw dochter haar ei kwijt en kunnen jullie samen kijken naar wat jullie vervolgens gaan doen! Misschien in gesprek met vader, zijn vriendin en je dochter gaan? Zo kunnen jullie kijken of jullie er met z’n allen uit kunnen komen! En als dochter nog niet in gesprek wil met vader, zou je het er misschien samen met de vader over kunnen hebben. En om jouw dochter nog meer steun te bieden: een knuffel en een luisterend oor helpt vaak goed. Lieve anoniem, ik hoop dat je wat aan mijn advies hebt! Ik hoop dat jullie er samen uit kunnen komen. Als je nog vragen hebt: stel ze op het forum! Veel liefs, Veronique