Happy

Beste Roosje, Dankjewel voor je bericht op ons forum. Goed dat je hier om tips vraagt. Lastig situatie. Ik kan me voorstellen dat je soms met je handen in het haar zit. Het is inderdaad, zoals je zelf al beschrijft, belangrijk om jullie zoon ruimte te geven en hem te vragen naar zijn voorkeuren rondom het ouderschapsplan en de afspraken. Tegelijkertijd is hij nog 16 en zijn jullie zijn ouders. Als jij 1 weekend in de 14 dagen te kort vindt, wat ik wel kan begrijpen, dan zou ik proberen af te stemmen dat dit iets langer wordt (4 of 5 dagen zoals je zelf aangaf). Misschien kun je dan een vaste dag samen iets leuks doen; avondje uiteten, bioscoop of de stad in. Verder zit hij natuurlijk volop in de pubertijd en heeft hij veel tijd voor zichzelf en zijn vrienden nodig. Zolang je hem die ruimte geeft zal hij daar blij mee zijn. Kortom; natuurlijk wil je rekening houden met zijn wensen, maar aan je verhaal merk ik ook dat hij zelf nogal aan het nadenken is en zijn voorkeur van hop naar her springt. Hij vertelt hetzelfde verhaal aan jullie allebei, zoals je zelf zegt. Ik denk in dit geval juist dat het dan goed is om duidelijke afspraken te maken. Zolang je hem daarnaast op die dagen wel de ruimte blijft geven, vindt hij zijn weg echt wel en heb je toch nog genoeg tijd die je samen doorbrengt. Het heeft allemaal tijd nodig. Zeker op zijn leeftijd gaan zijn emoties heen en weer en is het lastig om je te settelen, omdat er in de pubertijd zoveel op je afkomt naast ook nog een scheiding van je ouders. Ik herken het helemaal, ik was 18. Veel sterkte en succes gewenst met je zoon. Blijven communiceren is het belangrijkst, ook al verloopt het contact ongetwijfeld weleens stroef. Duidelijke afspraken die ook goed voelen voor jou, tijd nemen samen. Daar mag je best je voorkeur in uitspreken en als ouder duidelijk in zijn. En tegelijkertijd hem de ruimte geven om zijn ding te doen en met vrienden te zijn. Yannick

beste roosje, wat goed dat je jouw verhaal deelt op ons forum. zelf woonde ik vroeger ook maandag en dinsdag bij mijn vader en dan woensdag en donderdag bij mama, en dan om het weekend. het idee wat jij dus besproken hebt met zijn vader en je zoon. ik wilde vroeger ook altijd bij mama wonen. dat had ik toen ook aangegeven bij papa. dat was niet omdat ik en papa niet samen door een deur konden, maar dit had voornamelijk te maken met de nieuwe vriendin van mijn vader en haar kinderen. ik voelde me daar totaal niet meer thuis en kon mezelf niet meer zijn. ik wist ook niet goed wat er veranderd kon worden waardoor ik mezelf wel thuis zou gaan voelen daar. wat ik hiermee probeer te zeggen is dat het dus niet perse aan jou hoeft te liggen dat je zoon liever bij zijn vader is. hij zit nu zelf ook in de pubertijd natuurlijk en gaat bepaalde dingen uitzoeken. ik begrijp vanuit jouw kant dat je bang bent dat het contact minder zal worden etc. vroeger toen ik nog veel bezig was met vrienden en echt heel weinig thuis was, hadden mijn ouders dit ook, en die gaven dat ook af en toe aan van ''je slaapt en eet hier alleen nog maar''. maar nu ik daarop terug kijk is dat denk ik gewoon een beetje de leeftijd. ik woon nu zelf niet meer bij mijn ouders, maar ik probeer ze wel allebei 1x per week te zien en regelmatig te spreken. misschien is het voor nu goed om met je zoon een gesprek te hebben over wat hij graag zou willen. probeer dan ook te kijken wat hem dwars zou kunnen zitten waardoor hij liever bij zijn vader is. kijk dan niet gelijk naar jezelf, maar ook eens naar de omgeving. hoe is het huis? hoe is zijn kamer? heeft hij echt zijn eigen plek in huis waar hij zich terug kan trekken? dit vond ik zelf erg belangrijk in die tijd. heeft u een nieuwe vriend? zit daar alles goed mee? hoe klein deze factoren ook klinken.. ze kunnen op die leeftijd een hele boel veranderingen maken. hopelijk heb je iets aan mijn tips. liefs, kaylee