Veel verdriet bij onze oudste
Leonie, 42 jaar
Reacties (2)
7 maanden geleden
Lieve Leonie,
Wat goed dat je ons bericht over deze vraag. Dat is een lastige situatie. Als ik kijk naar mijn verwerking van de scheiding van mijn ouders, herken ik mij in de gevoelens van je oudste. Ik stopte het verdriet en alle andere gevoelens graag weg. Dan was het er namelijk niet. Praten vond ik lastig. Ik voelde mij niet gezien of gehoord en was vooral bang dat mijn ouders boos zouden worden als ik praatte over mijn gevoel. Ik wilde hun ook niet kwetsen. Wat mij hielp was het opschrijven, ik weet niet of je oudste daar nog te jong voor is. Het kan ook helpen om eerst onderliggende frustratie te uitten door te boxen of oude mokken kapot te gooien.
In gesprek vond ik het altijd fijn om te horen dat mijn gevoelens er mochten zijn en om te praten tijdens een leuke activiteit, zodat het niet beladen voelt. Wat misschien nog kan helpen is voor je oudste om te praten met iemand die iets verder weg staat, zoals een oom of tante of opa of oma. Dat vond ik veilig voelen en verlaagde de drempel.
Villa Pinedo heeft ook een aantal materialen die wellicht kunnen helpen, zoals de open brieven, de buddy app, het vraag maar spel of de scheid doos. Dit zijn mogelijke handvaten om een gesprek te starten.
Hopelijk helpt dit.
Liefs,
Susanne
6 maanden geleden
Hoi Leonie,
Wat goed dat je deze vraag stelt!
Ik heb zelf vroeger ook altijd gedaan alsof de scheiding van mijn ouders me niet zoveel uitmaakte terwijl het me wel veel meer deed. Hetgeen wat mij heel erg had geholpen in de tijd rondom de scheiding was erover kunnen praten met iemand anders als uit het gezin, zoals op school of met een vriend(in). Zo zou ik niet het gevoel hebben dat ik roddel over een ouder tegen de ander en hoefde ik me niet schuldig te voelen voor mijn emoties. Verder hielp schrijven mij heel erg, als ik ergens tegenaanliep of me slecht voelde schreef ik alles op wat er in me omging.
Wat ik vooral fijn had gevonden was als ik een eigen keuze had in wat ik fijn vond. Ik was vooral boos en verdrietig omdat ik altijd dingen moest en daar zelf niks over had te zeggen. Als er wat vaker aan mij was gevraagd wat ik wilde of hoe ik over dingen dacht en ze ook echt open zouden staan voor mijn antwoord en dat respecteren dan had ik me minder alleen gevoeld en meer begrepen.
Vanuit Villa Pinedo worden er ook mogelijkheden geboden om kinderen te ondersteunen, zoals de Buddy app. Kinderen kunnen zich hiervoor aanmelden om met een ervaringsdeskundige te praten, dit hoeft niet alleen maar over de scheiding te gaan.
Hopelijk heeft dit iets geholpen!
Liefs, Leanne
0

0