Moeite hebben met

Hi Esther,

Wat goed dat je met deze vraag het forum hebt bereikt en naar invalshoeken zoekt voor de situatie met je zoon. Wat meteen bij mij opkomt, is dat de scheiding, de nieuwe situatie en de manier waarop ik daarnaar keek vroeger ook echt door verschillende fases heenging, en dat eigenlijk vooral niet zo erg was als ik er maar over kon praten. Niet omdat het opgelost hoefde te worden maar gewoon om die gevoelens er te laten zijn. Het feit dat je dit in ieder geval hoort en weet van je zoon zegt eigenlijk best veel. Ik voelde die ruimte vroeger niet bij geen van mijn ouders en heb dit achteraf heel erg gemist. Het is vooral het alleen voelen wat ik me nu erover besef waar ik echt iets anders in nodig had in plaats van dat de situatie zelf veranderde.

Mijn ouders zijn helaas nooit op goede voet met elkaar geweest en dat was op zichzelf erg verdrietig maar in een bepaald opzicht maakte dat het voor mij ook duidelijk. Er was geen mogelijkheid en ook geen idee bij mij dat ze ooit nog bij elkaar zouden kunnen komen. Ik kan me voorstellen dat dit soms voor je zoon als verwarrend voelt en het ook pijn doet dat als jullie wel normaal met elkaar kunnen omgaan het onlogisch is voor hem dat het gezin niet meer als 'normaal' is. Ook dat hoeft niet opgelost of veranderd te worden; met de tijd gaat hij er ook de voordelen van inzien en vraagt misschien af en toe wat meer uitleg van jou/jullie wanneer hij er een vraag over heeft. Zolang hij die kan blijven stellen en het probeert niet te zien als kritiek op hoe jullie het doen, ben je hartstikke goed bezig :) En misschien is rondom zijn vader missen ook wel iets te bedenken zoals hem kunnen bellen na leuke dingen of die dingen ook specifieker met zijn vader doen.

Liefs, Carly

Hoi Esther,

Wat mooi dat je zo bewust bezig bent met wat je zoon nodig heeft. Voor veel kinderen is het gevoel van “niet compleet zijn” heel herkenbaar, ook als alles verder goed geregeld is. Dat gevoel herken ik vanuit mijn eigen situatie met mijn ouders.

Wat voor mij hielp, is dat er ruimte was voor dat gemis, zonder dat het meteen opgelost werd. Dat ik de ruimte kreeg om mijn verhaal te doen en dat ik er ook verdrietig om mocht zijn. Erkennen dat het soms niet compleet voelt of er gemis is, kan al veel doen. 💛

Liefs van Marilla