Missen

Beste

Dat klinkt als een lastige en gevoelige situatie. Ik herken deze situatie ook uit mijn eigen leven. Mijn vader deed dit vroeger ook, en af en toe nog steeds. Ik heb daarin geleerd om mijn eigen grenzen te voelen en aan te geven, door echt te luisteren naar wat het met míj deed. Dat proces kost tijd, en hangt ook sterk samen met hoe de relatie in elkaar zit. Het is niet iets wat je in één keer ‘oplost’, maar iets waarin ik stap voor stap een omgangsvorm heb gevonden.

Het is heel begrijpelijk dat jij dit op een andere manier ervaart, zeker omdat je het welzijn van je kinderen vooropstelt. Natuurlijk kan een vader zijn kinderen enorm missen, dat is op zichzelf iets liefdevols. Tegelijk is het natuurlijk onprettig als dit overkomt alsof jullie kinderen hem 'moeten' missen. Echter zit er ook een verschil tussen wat jij als ouder voelt/ziet en wat zij daadwerkelijk ervaren. Het kan helpend zijn om met hen in gesprek te gaan en te vragen hoe zij die berichtjes beleven: vinden ze het fijn, of voelt het voor hen als druk of verantwoordelijkheid, en zo via die weg je kinderen ondersteunen.

Groetjes, Sterre