Ik maak mij zorgen over de toekomst van de kinderen

Hi Denise, fijn dat je het forum hebt gevonden en deze vraag stelt! Ik herken mij in jouw situatie in die zin dat mijn stiefvader narcisme had. Ik hoop daarom dat deze ervaring je hierbij kan helpen! Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was. Mijn vader en moeder hebben toen beide redelijk snel een nieuwe partner gekregen. In de eerste fase van het leren kennen van mijn stiefvader was er natuurlijk niks aan de hand. Ik kon het super goed met hem vinden, we maakte mega veel lol en voetbalde vaak samen. Jaren gingen voorbij en er kwamen steeds vaker momenten dat hij onaardig of snel boos was en niet meer wilde voetballen. Op dat moment dacht ik dat dit aan mij lag en heb ik het een beetje met rust gelaten. Tot een moment dat hij 80% van de tijd zo was, maar dit 'goedmaakte' met momenten dat hij weer super aardig was. Hierdoor dachten wij allemaal dat hij ook aardig kon zijn en hij waarschijnlijk gewoon niet zo lekker in zijn vel zat. Er ging weer een hele lange periode aan voorbij en er veranderde niks, Mijn moeder en stiefvader hadden veel ruzie en de minder leuke momenten namen de overhand. Ik voelde mij niet meer thuis en ik was zelfs bang om mijn schoenen uit te doen, omdat hij binnen een minuut al boos werd als ze niet op de goede plek stonden. Mijn moeder en stiefvader zijn inmiddels uit elkaar en mijn moeder heeft een nieuwe partner. Op dat moment besefte ik hoeveel last ik van de situatie had gehad, omdat ik deze nieuwe man eigenlijk niet vertrouwde. Als ik achteraf terugkijk op de situatie heb ik geleerd dat het eerder bespreekbaar maken heel erg helpt en dan vooral met mensen die hem ook zo meemaakte. Ik had veel eerder met mijn moeder moeten bespreken wat er aan de hand was en wat dit met mij deed, want dan had ik mijn gevoel erover eerder kwijt gekund. Daarbij merk ik nu dat ik mensen soms moeilijk kan vertrouwen en dat ik daar echt even de tijd voor nodig heb. Deze tijd geef ik mijzelf dan ook en daarin vind ik veel rust. Ik zou dus als tip meegeven om het bespreekbaar te maken en te vragen hoe dit voor hun is en wat daarin kan helpen, zonder misschien al teveel het woord narcisme te gebruiken. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en mocht je nog andere vragen hebben, mag je deze altijd stellen! Liefs, Madelon☺️