Hoe zorg ik er voor dat mijn kinderen zich bij mij kunnen uiten?

Hii Anneke, 

Bedankt voor je openheid in je bericht! Wat een lastige situatie, en ik kan me goed voorstellen dat dit voor jou verwarrend is. 

 Zelf heb ik ook situaties meegemaakt waarin er veel geschreeuwd werd en waar soms hardhandig gedrag in het spel was. Ik vond het toen vaak moeilijk om hierover met de andere ouder te praten, omdat ik het gevoel had te moeten kiezen en bang was dat de situatie er alleen maar slechter van zou worden.

Ik vind het fantastisch om te lezen dat jij al zo goed probeert om open gesprekken met je kinderen te voeren, zonder ze onder druk te zetten. Het is heel mooi dat je ook verwijst naar mogelijke hulppersonen. Dat is ontzettend belangrijk!

Wat mij destijds geholpen heeft, was praten met een onafhankelijk persoon, zoals een psycholoog of een vertrouwenspersoon. Het kan voor kinderen soms makkelijker zijn om hun gevoelens te delen met iemand die niet direct bij de situatie betrokken is. Een anonieme optie kan ook helpen, zoals De Kindertelefoon, of bijvoorbeeld een buddy via ons forum—iemand die hetzelfde heeft meegemaakt en hen kan ondersteunen in hun verhaal.

Daarnaast is het als kind fijn om te weten dat we altijd bij een van de ouders terecht kunnen, ook als we niks willen/durven te delen. Het is geweldig dat jij die ruimte biedt, en ik ben er zeker van dat dat hen prettige steun biedt.

Hopelijk heb je hier wat aan. Heel veel sterkte.

Liefs,
Anna.