Gevoel dat je moet kiezen

Hi Christa,

Wat goed dat je ons bericht. Ten eerste, ligt het niet aan jullie. Het gevoel hebben dat je moet kiezen, komt niet door jullie ouders. Hoe vaak je ook kan aangeven dat ze niet hoeven te kiezen, blijft het gevoel wel. Het is een herkenbaar gevoel voor mij en ik denk voor veel kinderen met gescheiden ouders. Ik wilde vroeger liever bij mijn moeder zijn. Bij mijn vader vond ik het niet leuk, want ik mocht mijn stiefmoeder niet. Ook als mijn beide ouders iets leuks wilde doen, bijvoorbeeld allebei naar dezelfde film met ons, dan had ik het gevoel dat ik moest kiezen. Als ik dan voor mama koos, dan kon ik mij weer schuldig voelen tegenover mijn vader. Vroeger durfde ik er niet over te praten. Er was hier in mijn ogen geen ruimte voor. Achteraf gezien had ik het fijn gevonden als ik er wel open over was geweest en dat mijn ouders mij en mijn zus hadden meegenomen in het inrichten van het co-ouderschap. Het is denk ik heel goed als jullie het erover kunnen hebben met de kinderen. Een luisterend oor had voor mij fijn geweest. Ik kan mij voorstellen dat ze nog wat jong zijn en jullie de afspraak hebben tot 12 jaar volgens schema. Maar misschien kan het helpen om samen met de kinderen naar een indeling in het schema te kijken? Hopelijk helpt het dat je weet dat het herkenbaar is voor kinderen met gescheiden ouders en dat een open gesprek samen kan helpen om een middenweg te vinden in het schema.

liefs,

Susanne

Hoi Christa,

Als ik terugkijk, zie ik periodes waarin ik zei dat ik liever bij de ene ouder wilde zijn dan bij de andere. Soms voelde één huis op dat moment net wat fijner, rustiger of vertrouwder. Dat kon te maken hebben met vrienden, regels, een stiefouder, een bepaalde sfeer of gewoon mijn levensfase.

Veel kinderen moeten wennen aan een nieuwe partner van een ouder en kunnen daar wisselende gevoelens over hebben. En dat je oudste vrolijk en gelukkig lijkt bij jou, terwijl hij toch liever bij zijn vader is, klinkt misschien tegenstrijdig, maar dat hoeft het niet te zijn. Kinderen kunnen zich op meerdere plekken goed voelen en toch een voorkeur uitspreken.

Wat ik vooral hoor, is dat jij je best doet om duidelijk te maken dat ze niet hoeven te kiezen. Dat is voor kinderen vaak heel waardevol! Wat mij vooral hielp, was dat volwassenen nieuwsgierig bleven naar mijn gevoelens zonder een oplossing te zoeken. Daardoor voelde ik me gehoord.

Hopelijk helpt dit een beetje. Mocht je nog meer vragen hebben stel ze gerust.

Liefs, Iris