Wat kan ik nog meer doen?

Hoi Samantha,

Wat fijn dat je ons forum hebt gevonden! Ik kan mij goed vinden in jouw verhaal. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 6 was en vanaf dat ik 8 was, begon ik ook steeds minder graag naar mijn vader toe te gaan. Dit kwam voor mij ook doordat ik een minder goede band met mijn stiefmoeder had en doordat mijn vader heel erg was veranderd sinds hij iets met mijn stiefmoeder kreeg. Mijn moeder heeft een hele tijd geprobeerd om mij te motiveren wel naar mijn vader toe te gaan. Wij bedachten samen (voornamelijk mijn moeder natuurlijk) manieren om het voor mij prettiger te maken. Ik had regelmatig telefonisch contact met mijn moeder en ik schreef na ieder contact met mijn vader op hoe ik mij erbij voelde en hoe de dagen bij mijn vader waren gegaan. Mijn moeder kon in het begin ook nog goed communiceren met mijn vader. Mijn moeder had met mijn vader afspraken gemaakt over hoe het contact voor mij prettiger kon verlopen. Zo kreeg ik bijvoorbeeld meer privémomenten met mijn vader (zonder mijn stiefmoeder). Ik vond dit destijds erg prettig. Heb jij nog goed contact met de vader van je dochter? Misschien kunnen jullie eens met samen (en in overleg met je dochter) kijken hoe het contact prettiger kan verlopen.

Voor mij is de situatie uiteindelijk veranderd en bleek dat minder contact met mijn vader mij meer rust gaf. Ik ben wel blij dat er van alles is geprobeerd om het contact te verbeteren maar de geboden opties waren uiteindelijk niet genoeg. Daarom hebben we in overleg besloten dat ik meer tijd bij mijn moeder zou blijven. En dat is ook oke! Contact met beide ouders is heel belangrijk, maar geluk van het kind (en jouw dochter) staat natuurlijk bovenaan!

Hopelijk heb je iets aan mijn ervaring. Je mag altijd reageren als je nog vragen hebt. Ik wens je in ieder geval heel veel succes en vindt het mooi om te horen dat je praat en luistert naar je dochter. Blijf dat vooral doen! 😊

Liefs,

Linde

Hi Samantha,

Dat klinkt echt heel lastig… Jaren nadat mijn ouders uit elkaar gingen, ging mijn vader samenwonen met zijn nieuwe vriendin en haar dochters. Mijn positie veranderde toen ineens: van quality time met mijn vader naar een gezin van vijf als ik bij hem was. Ik kon het niet goed vinden met de dochters en kwam vaak verdrietig en ongelukkig terug bij mijn moeder.

Wat uiteindelijk hielp, was dat mijn stiefvader met mijn vader ging praten. Zij konden goed met elkaar overweg, en omdat mijn stiefvader een beetje buiten de scheiding stond, kon hij op een rustige en neutrale manier laten zien wat de situatie met mij deed. Na dat gesprek verbeterde het contact met mijn vader en voelde ik me weer prettig bij hem thuis.

Misschien is er in jouw situatie ook iemand die als neutraal persoon met zowel je dochter als haar vader kan praten, iemand die door beiden vertrouwd wordt, zoals een familielid of vriend.
Een andere mogelijkheid is dat je dochter haar gevoelens opschrijft in een brief aan haar vader. Soms helpt het als een kind de ruimte krijgt om op die manier uit te leggen wat haar dwarszit en wat haar zou helpen om het fijner te hebben bij hem. Kleine aanpassingen kunnen soms al veel verschil maken.
Gaby