Hoe kan ik hem nog meer helpen?

Hi Sophie, wat goed dat je ons forum hebt gevonden en hier je vraag stelt! Super mooi om te lezen dat je zijn moeder niet wilt vervangen en hij jou mag zien als een tante. Ik herken me best in jullie situatie, mijn ouders gingen scheiden toen ik 4 jaar was en mijn stiefvader en stiefmoeder zijn al in mijn leven sinds ik 5 jaar ben. Ondertussen ben ik 24 jaar dus ik heb ze al heel wat jaar meegemaakt ;) Met mijn stiefvader heb ik altijd wel een prima band gehad, wat ik het meest waardeer is dat hij er altijd voor me was en als ik hem even niet moest dan liet hij mij gewoon mijn ding doen. Ik ging dan vooral naar hem toe als ik een lekke band had, en dan plakte hij die band dezelfde avond nog. Heel praktisch maar daardoor voelde ik me wel gezien en toch geliefd.

Mijn stiefmoeder is wel een ander verhaal. Zij heeft zelf geen kinderen waardoor ze zich veel met mij (en mijn zusje) bemoeide en dat kon ik heel slecht hebben, want ik had al een moeder. Ik irriteerde mij altijd als ik bij hun was wat ik in de pubertijd heel erg heb afgereageerd op mijn vader. Nu ik wat ouder ben is er wat meer afstand gecreëerd, waardoor ik het nu juist heel fijn vind om daar te komen en gezellig bij te kletsen.

Mijn tip is dus geef hem vooral de ruimte om zichzelf te kunnen zijn bij jullie en wees er voor hem als hij dat nodig heeft op wat voor manier dat ook is. Ik las dat hij pas 5 jaar oud is, super jong eigenlijk nog dus laat hem ook vooral kind kunnen zijn bij jullie! We hebben ook een open brief aan alle (nieuwe) partners https://www.villapinedo.nl/open-brieven/mijn-ouders/familie/stiefouders/aan-alle-nieuwe-partners Hier staan ook nog een aantal tips in die misschien kunnen helpen.

Hopelijk heb je wat aan mijn ervaring en tip :)

Liefs, Daphne