Gemis

Hoi Lieve, Wat goed dat je advies vraagt op het forum! Als ik kijk naar wat mijn ervaringen zijn is dat het mij beter lijkt om niet terug te gaan naar de vader van het kind. Kinderen van een jonge leeftijd, ik was 8 toen mijn ouders gingen scheiden, maken de scheiding veel minder bewust mee dan tieners of pubers. In die leeftijd gaan ze een eigen kijk vormen op wat er gebeurd en zitten ze al genoeg in de knoop met zichzelf. Al ga je terug bij de vader omdat dat nu beter lijkt en het gaat later weer "mis" als het kind ouder is dan maakt het kind bewuster het verdriet van zijn ouders mee. Ik denk dat dat gemis misschien altijd wel blijft, ik heb het nog na bijna 10 jaar alleen het neemt af of het went omdat je weet dat die andere ouder, in mijn geval en naar aanleiding van wat ik lees ook in dit geval, er hoe dan ook, ook voor je zal zijn. Al kies je nu voor rust voor jezelf geef je je kind daarbij ook rust en ik heb zelf gemerkt dat het een stuk relaxeder is nu alles gesetteld is en iedereen gelukkig is op zijn of haar eigen manier. Mijn advies zou in eerste instantie nooit zijn om te scheiden omdat het echt vervelend is voor het kind maar in sommige gevallen is het prettiger voor, denk ik, zowel het kind als de ouders om rust te creëren in de thuis situatie. Je kan het kind er goed mee om leren gaan door te laten weten dat hij altijd contact mag hebben met zijn vader als hij bij jou is en anders om. Als hij een van beiden mist kan je ook iets leuks gaan doen om hem af te leiden. Zorg wel dat het kind zich vrij voelt om er over te praten want persoonlijk heb ik dat best wel gemist. Ik hoop dat je wat aan mijn advies hebt! Succes! Liefs, Roos

Beste Lieve, Wat goed dat je advies vraagt op het forum! Ik heb als kind ook de scheiden van mijn ouders meegemaakt om ongeveer dezelfde reden. Omdat je merkt dat je zoontje nu eindelijk rust heeft gevonden in de situatie zoals deze nu is, zou ik één goede beslissing maken: er weer voor gaan met zijn vader of uit elkaar blijven maar op een goede manier hiermee omgaan. Het is helemaal niet egoïstisch om ervoor te kiezen om niet verder te gaan met zijn papa. Daar valt als kind echt wel goed mee te leven. Het is wel belangrijk om er dan ook voor te zorgen dat jullie zoontje hier zo min mogelijk de dupe van wordt. Misschien heb je dan ook iets aan deze open brief aan alle gescheiden ouders: http://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Ieder kind ziet zijn of haar ouder natuurlijk het liefste bij elkaar, maar een kind kan ook lijden onder een gezinssituatie waarin het niet helemaal pluis zit tussen papa en mama. Omdat jullie al een halfjaar uit elkaar zijn adviseer ik dus ook om 2 keer na te denken voor je het weer zou kunnen proberen. Het is voor jullie zoon namelijk extra verwarrend en misschien ook wel pijnlijk als mama en papa bij elkaar komen maar daarna toch weer gescheiden zouden gaan leven. Ik wens je veel sterkte en geluk bij het nemen van je besluit. Liefs, Nina