Geen zin

Beste Esther, Bedankt dat je je vraag hier op het forum stelt en ons om advies vraagt! De situatie die je beschrijft, klinkt me ergens wel bekend. Ik ging vroeger om het weekend naar mijn vader toe en dat was altijd prima, tot ik daar een broertje kreeg en ze gingen verhuizen. Ik ging me er steeds minder thuis voelen, de band tussen mij en mijn stiefmoeder (en ook vader daardoor) werd minder en ik had steeds minder zin om er nog naartoe te gaan. Dit lijkt een beetje op de situatie waar je dochters zich in bevinden op het moment. Ik kan me goed voorstellen dat deze situatie voor niemand leuk is, voor hen niet maar ook voor jou niet. Wat mij uiteindelijk vooral heeft geholpen is door meer te gaan praten over mijn gevoelens. Je schrijft dat er al een keer een gesprek is geweest, hoe is dat gegaan? Wat is daaruit gekomen? En was dat tussen jou en je ex of ook met je dochters? Ik heb toen in een brief naar mijn vader en stiefmoeder geschreven wat ik allemaal dacht en hoe ik me voelde. Ik heb daar niet enkel in geschreven wat ik voelde, maar ook hoe ik dacht dat dat kwam. Dus bijvoorbeeld dat ik me niet meer thuis voelde daar, en dat kwam voor mijn gevoel vooral omdat ik geen eigen plekje meer had (na de verhuizing had ik daar geen kamer meer, omdat ik er toch alleen maar in de weekenden af en toe was). En zo waren er nog een aantal kleinere dingen die dat gevoel bij mij veroorzaakte. Nadat mijn vader de brief had gelezen, hebben we er samen over gepraat en gekeken naar hoe ik me fijner kon gaan voelen bij hen. Ook hebben we afgesproken om vaker samen (dus alleen mijn vader en ik) iets te gaan doen, zodat ik meer tijd met hem kon doorbrengen zonder dat mijn stiefmoeder daar per se bij moest zijn, aangezien het veel tijd nodig had om de relatie tussen haar en mij te verbeteren. Praten lijkt me in jullie geval dus ook de oplossing, en aangezien je dochters puberleeftijd hebben denk ik dat ze het beste zelf kunnen aangeven bij hun vader hoe ze zich voelen. Eventueel via een brief, dat is soms net iets makkelijker dan face to face praten. Het is ook goed om tijdens het schrijven van de brief (of voor het praten) te bedenken waar het gevoel vandaan komt en hoe ze denken dat ze zich wel fijner zullen voelen. Vervolgens kunnen ze samen met hun vader, en eventueel stiefmoeder, kijken naar oplossingen. En misschien is het net als in mijn situatie een idee dat ze vaker tijd alleen met hun vader doorbrengen? Want het is zonde als ze door een slechte relatie met de nieuwe partner van je ex ook een minder goede relatie met hun vader krijgen. Ik hoop dat jullie hier iets mee kunnen en hoop dat de situatie zal verbeteren :) Voor nu alvast fijne feestdagen! Veel liefs, Samantha

Hoi Esther, dankjewel voor je berichtje op het forum. Goed dat je deze vraag hier stelt! Ik herken me in de situatie van je dochters, dus ik hoop dat je wat hebt aan het delen van mijn ervaring hiermee. Mijn vader kreeg na de scheiding een nieuwe vriendin, ging samenwonen en trouwen. Dat betekende voor mij en mijn zusje veel veranderingen, omdat er ineens een vrouw bij papa kwam wonen plus haar twee dochters. De eerste paar jaar ging dat nog wel goed, maar toen ik in de pubertijd kwam kreeg ik daar meer moeite mee. Ik vond het lastig om twee huizen te hebben, mijn vader te moeten delen met zijn nieuwe vrouw en haar dochters, en ik voelde me veel meer thuis bij mijn moeder. Ik merkte dat de vrouw van mijn vader zich ging bemoeien met de opvoeding van mijn zusje (bij mij probeerde ze dat indirect ook) en daar verzette ik me weer tegen. Ik vond dat echt niet fijn, dus wat dat betreft begrijp ik jouw dochters zeker. Ik weet nog wel dat mijn moeder zich daar ook machteloos bij voelde, want ze wilde het beste voor mij maar ook het contact met mijn vader blijven stimuleren. Ik heb toen in eerste instantie op advies van haar mijn gevoelens hierover eens lekker van mij afgeschreven, maar uiteindelijk heb ik de brief ook naar mijn vader gestuurd, waar in stond dat ik me niet thuis voelde en liever in één huis wilde wonen (bij mijn moeder). Dit is ondertussen zo'n 6 jaar geleden en tot op de dag van vandaag woont mijn zusje nog wel bij hem, maar woon ik helemaal bij mijn moeder en ga ik langs mijn vader wanneer ik wil. Ik eet daar een keer in de week en als hij vrij heeft plannen we wat leuks. Of we gaan spontaan op een zondag een keer in het bos wandelen. Als ik zo terugkijk, had ik als puber ook echt geen zin om ergens naar toe te gaan als ik het daar niet leuk vond. Daardoor heb ik mijn vader ook een tijdje niet gezien. Maar achteraf denk ik dat ik hém wel wilde blijven zien, maar niet in de thuissituatie die hij bood. Vanuit mijn eigen ervaring kan ik je dochters en jou adviseren om er over te blijven praten. Hoe zou het voor hun wel werken? Voor mij was dat één thuis hebben, maar wel contact met mijn vader (en dan zo af en toe ook met zijn vrouw erbij als dat toevallig zou uitkwam, maar ook heel vaak zonder haar). Misschien is dat voor jouw dochters ook wel prettiger, of misschien willen ze van drie weekenden naar één weekend bij hem bijvoorbeeld. Verder zou ik jullie willen meegeven dat het minder vaak naar hun vader willen gaan vast te maken heeft met de situatie die er nu is (zijn vriendin, andere interesses in het weekend, enz.) en vast niet per se met hem als vader. Ik dacht destijds dat niet meer naar mijn vader gaan de enige oplossing was om de situatie beter te maken, maar ik ervaar nu dat ik me veel beter voel nu we elkaar zien als we ook echt zin hebben om elkaar te zien en ik geen verplichte dagen meer naar mijn vader hoef te gaan. Dat maakt het contact tussen ons beter. Ik hoop dat het delen van mijn situatie jou en je dochters een beetje heeft geholpen. Een andere tip is om eens te kijken op https://training.villapinedo.nl/. Villa Pinedo heeft in samenwerking met kinderen van gescheiden ouders een online training opgezet waarin onderwerpen als veranderingen na de scheiding en nieuwe partners worden besproken. Onder het kopje "cursusaanbod" vind je de verschillende onderwerpen en ik denk dat het geen kwaad kan daar eens naar te kijken, aangezien je dochters ook met veranderingen en een nieuwe vriendin van hun vader te maken hebben. Ik wens je succes en veel liefs, Demi