Erover praten

Hoi Wendy! Dank je wel voor je vraag hier op het forum. Als ik je verhaal lees, krijg ik het gevoel dat jij een hele betrokken 'cadeau moeder' bent voor de dochter van jouw vriend. Wat hebben jullie als samengesteld gezin veel meegemaakt, zeg! Je vertelt aan het begin van het verhaal dat zij besloten heeft dat ze jouw niet meer wilt zien, maar begrijp ik nu ook dat ze het toch weer gaat proberen om bij jullie te komen wonen en jouw dus weer te zien? Ik heb in mijn basisschoolperiode acht jaar te maken gehad met een stiefmoeder die mij heel slecht behandelde. Ze vertelde mij dat ik er niet mocht zijn en dat ik minder was dan haar eigen kinderen. Er is meer gebeurd, maar te lang om over uit te weiden :)...Door deze nare ervaringen kreeg ik als kind elke nacht last van enorm heftige en realistische nachtmerries. Mijn vader vroeg aan mij of ik met iemand wilde praten en samen met mijn moeder zochten we een psycholoog. Door haar heb ik veel kunnen praten over de situatie en heb ik op mijn vijftiende ook emdr sessies gekregen. Inmiddels was de relatie tussen mijn vader en stiefmoeder ook al een tijdje over. Ik heb door deze sessies alles een plekje kunnen geven in mijn hoofd. Dit voelde aan het begin heel raar, omdat ik wel over de situatie kon praten maar zonder enige emotie. Dat irriteerde mij wel en hoe meer ik er de afgelopen jaren weer over begon te praten, hoe meer ik de emoties weer voelde en ik er over na ging denken. Je schrijft dat je graag met de dochter van je vriend en een therapeut wil praten over wat er mis ging, zodat jullie daar iets over leren voor in de toekomst. Ikzelf heb me wel eens afgevraagd waarom mijn stiefmoeder mij zo behandelde en soms heb ik het gevoel dat ik haar nog wel eens zou willen spreken om dit te vragen. Uiteindelijk zou ik dit toch niet willen, omdat het toch niet veranderd wat er is gebeurd. Ik ben er zelf van overtuigd dat, wat ik heb geleerd over mezelf en van mijn psycholoog, mij sterk genoeg maakt het in de toekomst beter te kunnen doen. Ik denk dat dit ook voor de dochter van jouw vriend zo is. Zo te lezen hebben jullie gezinstherapie gehad en heeft ze zelf ook het nodige gehad. Ze zal tijdens deze sessies veel hebben moeten praten over het verleden en ik zou haar volledig begrijpen als ze nu in de toekomst wil kijken. Daarnaast begrijp ik jouw gevoel ook dat je bang bent dat het zich weer gaat herhalen. Misschien helpt het eerst om laagdrempelig over deze onzekerheid met jouw vriend en zijn dochter te praten, want misschien lopen zij wel tegen hetzelfde aan. Ik wil je meegeven dat ik hoop dat je kan bouwen op een betere toekomst en hier volledig zelfverzekerd met jullie gezin mee verder kan gaan. Dat jullie in jullie eerste weekend samen kunnen proosten! Succes Wendy! Liefs, Amber