Een beter gevoel

Hoi Elise, Dankjewel voor het stellen van je vraag hier op het forum! En wat fijn om te horen dat alles tot op heden toe zo goed verloopt! :) Je vraagt wat je het beste kan doen om je dochter een wat fijner gevoel te geven wanneer ze naar haar vader gaat. Ik heb zelf geen ervaring met deze situatie, ik miste mijn moeder ook wel wanneer ik bij mijn vader was (en andersom) maar nooit zo erg dat ik er tegenop zag om naar de ander toe te gaan, maar ik wil wel graag met je meedenken hoe je ervoor kan zorgen dat je dochter met een fijner gevoel naar haar vader gaat. ik kan me goed voorstellen dat het als moeder helemaal niet fijn is om te merken dat je dochter er tegenop ziet naar haar vader te gaan. Het liefst wil je dat ze daar ook gewoon met plezier en een fijn gevoel naartoe gaat. Misschien zou het kunnen helpen door haar iets van jou mee te geven. Bijvoorbeeld een fotootje, of iets persoonlijks van jou. Als je bijvoorbeeld weleens parfum draagt is het een idee om een knuffeltje of shirt of bijvoorbeeld kussensloop hiermee in te spuiten en dat dan aan haar mee te geven, dan kan ze wanneer ze je mist daaraan ruiken en dan ben je toch een beetje bij haar. Wat misschien ook zou kunnen helpen is een armbandje of kettinkje die waar jullie allebei dezelfde van dragen zodat jullie toch een beetje bij elkaar zijn wanneer jullie dat in het echt niet zijn. Verder zou het misschien kunnen helpen wanneer jullie samen praten over de fijne dingen bij haar vader? Waardoor ze zich wat bewuster wordt van waarom het ergens ook wel heel leuk en fijn is om naar papa te gaan en ze er misschien iets minder tegenop ziet? Als laatste denk ik dat het voor haar misschien fijn is als jullie af en toe even bellen wanneer ze bij haar vader is, dan kan ze je toch even horen en spreken. Ik hoop heel erg dat je iets kan met mijn tips! Mocht je verder nog eens vragen hebben, stel ze dan gerust weer hier op het forum :) Liefs en succes! Groetjes, Samantha

Beste Elsie, Wat fijn om te lezen dat alles in goede harmonie verloopt en ik vind het ook mooi dat u het probleem van uw dochter zo serieus neemt. Dat is voor de kinderen heel prettig. Ik lees dat uw dochter u mist als ze bij haar vader is. Daar herken ik me in, toen ik jonger was had ik daar ook moeite mee, omdat ik eigenlijk altijd bij mama was en maar om het weekend bij papa. Ik wende er sneller aan om papa te missen, maar ik miste mama behoorlijk als we om het weekend bij hem waren. Gelukkig kan ik zeggen dat het een kwestie is van wennen: na een tijdje is het steeds normaler voor haar en zal ze u niet zo missen. Tot die tijd is het misschien fijn voor haar om in de weekenden dat ze daar is tussendoor contact te houden. Ik Skypte wel eens met mama als ik haar miste. Het kan wel zijn dat ze dan alleen maar meer heimwee krijgt, dus probeer het eens en vraag haar dan of ze dat fijn vindt of niet. Ik had ook een foto van mama staan op de kamer van mijn vader, en een foto van mijn vader op de kamer bij mijn moeder. Klinkt misschien een beetje raar, maar toen ik jonger was vond ik dat heel prettig omdat ik dan toch het gevoel had dat ze er een beetje bij was. Misschien heeft ze ooit een sierraad of een knuffeltje van u gekregen, wat ze mee kan nemen. Ik had bijvoorbeeld een kettinkje van mijn vader gekregen, en dat droeg ik elke dag. Zo had ik toch op de een of andere manier het gevoel dat hij er bij was. Het belangrijkste is denk ik gewoon dat u goed naar uw dochter luistert, en dat u laat merken dat als er iets is, dat u er voor haar bent. Als kind is het niet altijd even makkelijk om over problemen of gevoelens te praten, dus als u daar af en toe naar vraagt is dat misschien wel fijn voor haar. Als u merkt dat ze daar geen behoefte aan heeft dan is dat natuurlijk niet nodig. Ik denk dat ze er vanzelf aan zal wennen, en dat als u haar af en toe belt dat een weekend bij haar vader ook gewoon leuk is. Het is misschien ook wel fijn voor haar om te weten dat ze niet de enige is, en dat het heel normaal is dat ze u mist. Zij mag zelf natuurlijk ook met haar vragen op ons forum terecht. Liefs, Amélie