Dochter wordt belast

Hoi Jo! Wat een lastige situatie beschrijf je hier. Ik kan me voorstellen dat het lastig voor jou is, en ook voor je dochter. Wat goed dat je de stap al hebt gezet om haar te introduceren met het Buddy-project. Hopelijk zal dat haar een beetje vooruit helpen en kan ze haar hart daar wat luchten. Ik vind het goed om te lezen dat je al hebt geprobeerd om de situatie met de vader van je dochter te bespreken. Hij zou problemen niet bij haar neer moeten leggen. Tegelijkertijd vraag ik me af wat zijn belang erbij is om je dochter 'richting therapie' te praten. Zoals ik het nu begrijp uit je berichtje, heb jij het idee dat dat een manier van haar vader is om de problemen weg te zetten bij haar. Een advies voor therapie is ook niet noodzakelijkerwijs een slecht advies, want het klinkt alsof je dochter genoeg aan haar hoofd heeft. Hulp kan nooit kwaad, maar het is niet de bedoeling dat je dochter straks dingen moet die ze niet wil. Ik snap dat dat niet fijn voelt. Als ik in je schoenen zou staan zou ik in deze situatie een open gesprek aangaan met je dochter, vragen wat zij nu écht wil, wat ze van de situatie vindt, aan wat voor hulp ze (al dan niet) oprecht, vanuit haarzelf, behoefte heeft en ook waarom wel/niet. Als je een goede, liefdevolle band met je dochter hebt en over de situatie kunt praten, komen jullie het vast en zeker te boven! Succes met alles! Anne