De beste keuze

Beste anoniem, Bedankt voor het delen van je verhaal hier. Heel heftig! Ik kan me voorstellen dat het een soort achtbaan is waar je bijna niet uitkomt. Verslaving is echt een ziekte en daar kom je vaak niet zomaar op eigen kracht uit.. hoe was jullie relatie voor hij verslaafd werd? Waren er toen al veel ruzies of was alles toen stabiel? Ruzie maken waar de kinderen bij zijn is heel schadelijk zoals je zelf al zegt.. maar soms gebeuren die dingen. Dat praat het niet goed maar ik denk dat overal wel eens ruzie is. Dit moet alleen niet oplopen en te veel worden. Heb je zelf al aan de bel getrokken bij een wijkteam? In iedere wijk in Nederland kun je bij een wijkteam aankloppen voor hulp. Ik snap dat, dat een grote stap is.. maar soms kan hulpverlening je goed helpen. Ook als stel. Ik denk namelijk dat als ik het zo lees je het met alleen verslavingshulp misschien niet gaat redden. Dat jij ook genoeg hebt meegemaakt door de situatie en veel hebt om over te praten. Want een leven als dit lijkt me zeker niet makkelijk. Verder zou je naar veilig thuis kunnen bellen anoniem voor een advies voor de situatie. Daar zitten professionals aan de telefoon die je vast adviezen kunnen geven over welke stappen je nog kan zetten als je het huwelijk wil redden. Hun telefoonnummer is 08002000. Ook zou ik voor jezelf gaan bedenken wat je gelukkig maakt. Wil je nog samen verder of is er ondertussen te veel kapot? Blijf er vooral voor je kinderen en blijf ze vertellen hoe gek je op ze bent zoals je hier boven aan geeft! Dat is sowieso erg belangrijk dat zij zich niet schuldig voelen. Soms denk ik dat het beter is om beide een eigen pad te bewandelen.. als ik het maar voor een tijdje. Maar die keuze moet je zelf maken als moeder. Wanneer je hulp zou vragen kunnen die je hier ook in ondersteunen! Ik wens jullie heel veel succes met alle keuzes en de situatie! Liefs Maj

Lieve Door, Bedankt voor je oprechte bericht hier op dit forum. Wat ontzettend jammer dat jullie relatie zo slecht gaat terwijl jullie naar mijn idee toch veel van elkaar houden (maar dat drugsverslaving etc. veel kapot maakt). Ik denk dat jullie eerst alles geprobeerd moeten hebben voordat jullie overgaan tot een scheiding. Zijn jullie weleens in relatietherapie geweest? Het zou misschien helpen om jullie relatie te bespreken en misschien te ontdekken waar het misgaat en of dat kan veranderen. Daarnaast zouden jullie ook een tijdje apart kunnen gaan wonen om te zien hoe dat gaat. Dan is er rust voor de kinderen en kunnen jullie allebei nog nadenken over wat jullie willen. Voor jullie kinderen zijn de ruzies uiteraard heel naar om mee te maken. Kunnen jullie misschien proberen om ruzie te maken waar de kinderen niet mee zijn? naar buiten gaan, een andere kamer of iets dergelijks? Een scheiding is alleen een goede keuze als jullie er echt alles aan hebben gedaan, en als de ruzies na de scheiding ook daadwerkelijk stoppen. Ik hoop dat jullie hier samen uitkomen, liefs Pascalle