Zoontje wilt niet meer naar papa toe

Hoi,

Wat goed dat je met deze zorgen en vragen naar het forum bent gekomen!

Ik herken deze situatie wel redelijk. Mijn ouders gingen scheiden toen ik 11 was. Nadat ze uit elkaar waren moest ik om de week het weekend bij mijn vader zijn, dit vond ik altijd heel vervelend. Naarmate ik ouder werd wilde ik steeds minder graag naar hem toe, ik was opstandig en deed er alles aan om thuis bij mijn moeder te blijven. Toen de spanningen en alles zo hoog waren opgelopen dat ik echt niet meer wilde gaan heb ik besloten om zelf de hakken in het zand te zetten en voor mezelf te kiezen. Ik was het zat dat alles voor mij werd beslist. Ik heb rustig aangegeven aan beide ouders dat ik 1 weekend over wilde slaan met als belofte dat ik het weekend erop wel gewoon zou komen. Mijn vader is langsgekomen om me om te praten maar ik bleef standvastig en heb me aan mijn woord gehouden.

Het gevoel dat ik zelf een keuze kon maken wat ik wilde, dat was zo fijn. Ik voelde me altijd een soort trekpop en moest maar doen wat de advocaat of wie dan ook had besloten. Nu kon ik zelf zeggen wat ik nodig had en dat was voor mij hetgeen wat de hoge drempel richting mijn vader wat verlaagde.

Wat mij heel erg had geholpen in die tijd, was als mensen me betrokken in situaties en niet overal buiten hielden. Als er gewoon met me werd gepraat en gevraagd hoe ik ergens in stond en dat ook serieus werd genomen.

Mocht je zo'n hier met iemand over willen praten kan hij zich altijd aanmelden voor een buddy via Villa Pinedo, met hem of haar kan hij dan chatten over van alles! https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy

Ik hoop dat je hier iets aan hebt!

Liefs, Leanne