Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Kinderen willen geen contact met vader

Petra, 43 jaar

Contact
Twee van mijn drie kinderen willen geen contact met hun vader na de scheiding. (Inmiddels 9 maanden geleden). De scheiding kwam voor mij en de kinderen als donderslag bij heldere hemel. Mijn man wilde verder met z’n veel jongere collega en wilde niet meer gaan voor ons huwelijk. Oudste zoon ziet hem niet, middelste zoon woont om en om bij beide. Jongste dochter (12) gaat alleen op woensdagmiddag naar hem toe. Maar wil dit eigenlijk niet. Ze kan er niet goed over praten ze wil hem gewoon niet zien. Als ze bij hem is neemt ze vriendinnen mee en spreekt ze haar vader amper. Ik snap dat de kinderen heel boos zijn maar helemaal geen contact is ook heftig. En hun vader is altijd een supergoede vader voor ze geweest maar ze willen nu niks van hem weten. Ik stimuleer het contact maar het zit muurvast. Moet ik haar blijven pushen om te gaan of moet ik haar zelf de keuze laten. Ik zie zoveel boosheid en onmacht bij haar richting haar vader. Ze was al onder behandeling bij een psycholoog en zij hebben dit stuk ook meegenomen in de behandeling maar ook zij komen er niet doorheen. Ik ben heel bang dat ik haar vertrouwen schaadt als ik haar steeds verplicht.
OF

Reacties (2)

Sterre

27 jaar

ongeveer 1 maand geleden

Hi Petra,

Dankjewel voor je vraag!

Ik herken de situatie vanuit mijn eigen ervaring met de scheiding van mijn ouders. Wij waren thuis ook met z'n drietjes en hebben een poos, in iedere denkbare combinatie, geen contact meer gehad met onze vader.

Wat enorm voor ons geholpen heeft is dat beide ouders op een gegeven moment hebben ingezien dat de nieuwe situatie ook een nieuwe relatie met hun kinderen inhoudt. In het begin werden wij erg gepusht wel het contact te onderhouden ondanks de veranderingen. Er was toen weinig ruimte voor wat wij toen wilden en voelde als zeer onprettig. Wat de verandering gebracht heeft is toen onze ouders meer gingen volgen wat wij op het moment aankonden, zonder het contact helemaal los te laten. In plaats van “moeten gaan/spreken/zien”, zijn we samen gaan onderzoeken wat voor ons wél haalbaar voelde (en dit was voor ieder anders en ook anders op andere momenten). Dit kon soms iets heel kleins zijn, zoals korter gaan, of eerst op een andere manier contact (bijvoorbeeld appen of bellen), zodat de drempel minder hoog voelde, en soms was het een hele poos geen contact en daarna een weekendje weg op neutraal terrein. Wij hebben van alles geprobeerd, en soms ging het beter dan andere keren maar nu hebben we alle drie, ieder op ons eigen wijze, weer contact op een manier die bij de vernieuwde relatie past.

Ik hoop dat je iets aan mijn ervaring hebt en weet dat je altijd hier terecht kan voor vragen!

Lieve groet!

0

Saar

23 jaar

ongeveer 1 maand geleden

Hi Petra,

Wat een lastige situatie… Ik kan me goed voorstellen dat dit je als moeder raakt en dat je twijfelt wat het beste is om te doen.

Als kind van gescheiden ouders herken ik wel hoe groot die boosheid richting een ouder kan zijn. Ik heb zelf ook een periode gehad waarin ik geen contact wilde met mijn moeder. Wat ik toen merkte, is dat hoe meer ik gepusht werd, hoe meer weerstand en afwijzing ik voelde naar mijn moeder toe.

Voor mij was het juist belangrijk om even ruimte te krijgen. Om bij mezelf te kunnen voelen wat ik eigenlijk wilde, en om dingen te verwerken op mijn eigen tempo.

Dat betekent niet dat contact nooit meer goedkomt, maar soms is er eerst even afstand nodig.

Misschien helpt het om haar gevoel echt te erkennen, zonder het meteen te willen oplossen, haar wat ruimte te geven en het contact zo laagdrempelig mogelijk te houden zonder druk.

Liefs Saar

0

Geef antwoord op deze vraag

Reageren op vragen van ouders is alleen mogelijk door kinderen met gescheiden ouders

respond to letter