Hoe communiceer je belangrijke zaken bij parralel ouderschap

Hi Donna,

Wat mooi dat je deze vraag stelt en hier zo over nadenkt! Ik kan me enorm vinden in jouw vraag en ik had hier zelf graag hulp bij gehad van een volwassene toen ik jong was.

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 11 was en toen ik wat ouder werd was het soms ook lastiger om naar mijn vader te gaan in het weekend, door bijvoorbeeld een feestje of inderdaad sport. Ik vond het altijd een enorme drempel om zoiets te moeten zeggen omdat ik heel bang was voor de reactie van mijn vader en om hem teleur te stellen. Ik denk dat het heel erg uitmaakt hoe haar vader op haar reageert. Als hij begripvol is voor de situatie en geen vervelende reactie geeft is het iets wat ze misschien zelf kan blijven doen, maar ik haal uit je bericht toch dat dat niet altijd zo is. Het is lastig, iets wat ik herken is dat je het graag zelf wilt doen omdat je zelf uitleg wilt geven aan je vader waarom je het zo doet. Maar als je 10 jaar bent, is dat ook best moeilijk om er de juiste woorden en uitleg bij te geven.

Misschien is het al helpend voor haar om samen een berichtje te maken en te sturen? Dat je mee leest wat ze zegt en haar daar een beetje in kan sturen? Als de ruimte er is, is het misschien mogelijk om met haar vader te bespreken dat jij voortaan laat weten als ze een moment of dag niet komt omdat je ziet wat het met haar doet, met die uitleg erbij. Dan voelt ze ook de verwachting van vader niet dat ze het zelf moet zeggen en het misschien makkelijker los kan laten. Dat had ik fijn gevonden, om die drempel en het schuldgevoel minder te voelen.

Hopelijk helpt dit je verder!

Liefs,

Myra