Geen contact meer

Hi Laura,

Dankjewel voor je openheid.

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 11 jaar oud was en sinds mijn 18e heb ik geen contact meer met mijn vader. Toen ik jonger was, spraken mijn ouders allebei heel erg slecht over elkaar en vond ik dat heel moeilijk en verwarrend. Mijn moeder zei negatieve dingen over mijn vader en mijn vader zei negatieve dingen over mijn moeder, en ik wist niet zo goed wat nou de waarheid was. Zoals je zelf ook noemt, loyaliteitsconflict, zijn kinderen ontzettend loyaal naar hun ouders toe. Terugkijkend naar mijn eigen verleden was ik dat ook. Er zijn veel dingen gebeurd die moeilijk of vervelend waren bij mijn vader, maar uit loyaliteit deed ik daar eigenlijk niks mee. Ik weet ook nog dat ik het soms heel erg lastig vond om echt te voelen wat ik nou wilde, omdat dat heel erg tegen dat loyaliteitsgevoel inging.

Ik weet niet wat bij jou de situatie is, wat er is gebeurd, wat de reden is waarom jouw kinderen de keuze hebben gemaakt om het contact met jou te verbreken. Persoonlijk denk ik dat een kind die keuze nooit zomaar maakt. De rol van de andere ouder kan hier zeker van invloed zijn.

Vanuit mijn eigen ervaring had ik het heel erg gewaardeerd als mijn vader kritisch had nagedacht over zijn rol in de reden waardoor het contact is verbroken. Ik denk dat het belangrijk is om te proberen te achterhalen wat de reden is voor jouw kinderen, zodat je ze daarin ook kan proberen te begrijpen en het hopelijk met hun kan bespreken.

Mijn vader heeft nog wel geprobeerd contact te zoeken, maar dat moest dan allemaal onder zijn voorwaarden en op de manier hoe hij het voor zich zag. Ik denk dat je vooral je kinderen de ruimte moet geven om hun eigen keuze te kunnen maken hierin. Dat betekent niet dat je ze niet mag laten weten dat de deur voor hun openstaat. Misschien is het helpend om door iemand anders na te laten gaan wat de reden is van de contact breuk, misschien is het te pijnlijk voor hen om dat direct met jou te delen.

Hopelijk heb je iets aan mijn ervaring.

Liefs,

Myra