Door de pubertijd heen helpen

Hi Claud, Aller eerst wil ik je bedanken voor je vraag op het forum. Wat mooi om te lezen dat je je dochters zo goed mogelijk door de pubertijd heen wil helpen.  Vervelend dat het contact tussen jou en je ex niet goed is. Wel hartstikke goed dat jullie contact proberen te houden via de mail.  Ik herken mij in veel dingen die je benoemd. Ik hoop dat ik je verder kan helpen met mijn ervaring rondom de scheiding van mijn ouders. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 8 jaar oud was. Ik heb ook een zusje, zij is 3,5 jaar jonger dan dat ik ben. Mijn ouders hebben langere tijd geprobeerd om goed contact te onderhouden, maar helaas was dit niet mogelijk. Mijn ouders hadden uiteindelijk alleen nog contact via de mail.  In eerste instantie vond ik dit erg fijn, omdat ze geen schreeuwende ruzies meer hadden waar ik bij was. Echter viel het mij ook op dat mijn ouders enorm gefrustreerd raakte als de andere ouder niet optijd op de mail van de ander reageerde. Deze frustratie probeerde ze niet naar mij en mijn zusje te uiten, maar we hadden dit wel door. Ook lukte het hun niet altijd om de frustratie bij ons weg te houden, dus werden er opmerkingen gemaakt zoals ''Hij heeft nog niet gereageerd, dus het kan niet'', ''Het had gemogen als je moeder eerder reageerde''. Hoe ouder ik werd, des te meer ik hiervan meekreeg. Ik vond het lastig om om te gaan met de negatieve sfeer en wilde het liefst hier zover mogelijk vandaan blijven. Ik had het fijn gevonden als mijn ouders niet met mij spraken over hun mailcontact. Ik weet, nu ik ouder ben, dat dit hartstikke lastig is. Toch had ik dit enorm kunnen waarderen.  Ik vond de pubertijd een hele lastige periode. In deze periode ben je bezig met jezelf ontwikkelen en ontdekken. Dit vergt veel energie, tijd en soms ook frustratie. In deze periode is het belangrijk dat je weet dat je ouders er voor je zijn. De scheiding van mijn ouders heeft hier een grote impact op gehad. Zoals ik eerder beschreef hadden mijn ouders veel ruzie, wat uiteindelijk resulteerde in géén contact. Voor mij was dit erg lastig. Als ik bijvoorbeeld naar een feestje wilde dan moest ik dat aan beide ouders vragen, ongeacht de plek waar ik verbleef. Als mijn moeder aangaf dat ik tot 01:00 ergens mocht blijven en mijn vader zei tot 00:00, dan moest ik dit naar mijn ouders communiceren. Daarnaast kreeg ik straf van mijn vader, als hij er later achter kwam dat ik op de dag dat ik bij mijn moeder was, had gedaan wat van haar wél mocht en van hem niet. Dit gaf een heel onveilig gevoel. Ik kreeg hier veel stress van, omdat ik, voor mijn gevoel, constant tussen mijn ouders in stond. Deze stress zorgden er bij mij voor dat ik mij steeds meer ging terug trekken. Ik vermeed één van mijn ouders steeds meer, zodat ik niet constant tussen hun in stond. Ik had het in die periode fijn gevonden als mijn ouders het gesprek met mij aan waren gegaan. Wat heb je nodig en hoe kunnen wij hiervoor zorgen?  Als laatste mijn ervaring over het niet willen zien van één ouder. Nadat mijn ouders waren gescheiden wilde ik ook niet naar mijn vader. Ik voelde me bij hem niet gezien, omdat hij vooral bezig was met andere dingen. Ik had het heel fijn gevonden als hij aan mij had gevraagd, zonder oordeel of boos te worden, waarom ik dat niet wilde. Ik miste het bijvoorbeeld enorm om écht contact met hem te hebben. Ik had het fijn gevonden als mijn vader en ik af en toe zouden gaan wandelen of een spelletje spelen. Dit durfde ik niet zelf aan te geven, omdat ik bang was dat hij boos zou worden. Ook was het lastig om dit met mijn moeder te delen, omdat ik niet wilde dat zij negatieve opmerkingen over mijn vader zou maken. Een tip van mij: vraag je kinderen waarom ze iets niet willen én wat ze wel nodig hebben. En benoem hierbij ook dat elk antwoord goed is.  Ik hoop dat ik je met mijn ervaring iets verder heb kunnen helpen. Mocht je toch nog vragen hebben, dan hoor ik dat graag. Fijne dag vandaag Claud! Liefs, Kiki