Vader kiest voor zichzelf en zoontje mist hem

Beste Annemieke,

Wat goed dat je ons forum hebt gevonden. Ik herken zoveel in wat je schrijft. Ik was zelf net iets ouder dan jouw zoontje toen ik ook heel sterk verlangde naar mijn ouder(s). Dat gevoel van missen is heel normaal bij kinderen, zeker in een periode met veel veranderingen.

Wat ik vooral wil meegeven: jij doet het al zo goed door er stabiel en duidelijk voor hem te zijn. Als moeder is het belangrijk dat jij je rol blijft behouden, ook als hij op moeilijke momenten naar papa verlangt of boos wordt op jou. Dat verlangen naar de andere ouder betekent niet dat jij iets fout doet, het is gewoon zijn manier om met emoties om te gaan. Dat is vooral wat ik meegemaakt heb uit eigen ervaring, maar pas later besefte.

Dat zijn vader nu meer met zichzelf bezig lijkt te zijn, is iets waar jij helaas weinig invloed op hebt. Wat je wél kunt doen, is jouw zoontje helpen om zijn gevoelens te uiten, hem veiligheid te geven en hem te laten weten dat het oké is om papa te missen.

Misschien kun je een speltherapeut in de buurt vragen of er groepjes of trajecten zijn voor jongere kinderen rond scheiding. Zijn er nog opties dat je met papa zelf het gesprek aangaat?

Je doet het echt goed. Blijf bij jezelf en bij je rol, dat is uiteindelijk wat hem het meest helpt. ❤️

Veel succes.

Warme groet, Suzie