Contact blijven houden of niet?

Beste ouder, Bedankt voor uw bericht. Ik begrijp heel goed dat het heel heftig is als je kinderen ineens geen contact meer willen. Zeker als u het vermoeden hebt dat vooral komt door toedoen van uw ex. Hoe moeilijk het ook is, het lijkt me (voor nu) even het beste om de kinderen met rust te laten. Het is goed dat u contact probeert te houden, want dan is het voor hen wel duidelijk dat u hen nog graag ziet, maar als ze niet reageren dan is dat toch een signaal om ze met rust te laten. Ik heb het niet persoonlijk meegemaakt, maar mijn beste vriend zat in dezelfde situatie. Hoe meer zijn moeder (hij heeft contact met haar verbroken) hem contacteerde, hoe vervelender hij het vond. Hij koos ervoor om het contact te verbreken omdat hij rust wilde, maar doordat zijn moeder dus maar bleef appen kreeg hij dat niet. Hij kwam nog verder van haar af te staan. Laatst, na twee jaren rust, stuurde ze hem een sms om hem te feliciteren met zijn verjaardag. Nu gaan ze weer eens afspreken. Soms hebben kinderen dus even rust nodig voor ze weer het contact opbouwen, u blijft immers toch hun vader! Misschien kunt u wel nog vragen of ze een laatste gesprek willen hebben met u, zodat u kunt peilen of dit echt is wat de kinderen willen en misschien ook wat zij van u verwachten. Misschien is het bij hen toch anders en willen ze toch af en toe een appje/sms van u. Vragen kan geen kwaad lijkt me... Sterkte! Amélie

Beste ouder, Bedankt voor je bericht op ons forum, wat een lastige situatie zeg. Toevallig heb ik net op een ander bericht over stiefouders gereageerd waarin ik uitlegde hoe belangrijk de rol van je ouders zijn wanneer een ouder een nieuwe relatie krijgt. Toen mijn vader een nieuwe vriendin kreeg heeft mijn moeder haar en mijn vader altijd zwart gemaakt. Naar de buitenwereld speelde ze ook altijd de leuke moeder maar tegen ons was ze dat totaal niet. Waar ik mijn vader nog steeds heel "dankbaar" voor ben is dat hij, ondanks wat mijn moeder allemaal heeft gedaan om zijn kinderen van hem weg te houden, nooit iets naars heeft gezegd over mijn moeder. Hierdoor was mijn vader (ook al was hij met zijn verschrikkelijke vrouw in mijn ogen) wel een veilige basis. Vooral nu ik ouder ben en mijn keuzes zelf kan maken, is de relatie met mijn vader heel fijn en heb ik eigenlijk bijna nooit contact meer met mijn moeder. Juist dus doordat hij altijd lief is gebleven tegen ons en over mijn moeder. Natuurlijk weet ik niet hoe het contact verloopt tussen jou en je kinderen, wat voor een appjes er over en weer worden gestuurd, maar ik denk dat je als kind altijd die onvoorwaardelijkheid wil voelen. Ik weet ook niet hoe oud je kinderen zijn, dat maakt ook nogal een verschil in hoe "kneedbaar" je bent en in welke mate je nog je negatieve ouder gelooft. Wat ik dus als advies zou willen geven aan je is om die onvoorwaardelijke liefdevolle vader te blijven. Hoe moeilijk het zeer waarschijnlijk ook is, zeg niets slechts over hun moeder. Wanneer zij negatieve appjes sturen probeer dan aardig te blijven. Mijn vader is bijvoorbeeld nooit boos op mij geworden wanneer ik weer eens een woede-aanval had of hem uitschold. Daardoor realiseer ik mij nu, op wat latere leeftijd, hoe de verhoudingen waren en ben ik onwijs blij met mijn vader! Denk ook vooral aan jezelf is mijn tip, praat erover met iemand, jij bent ook een mens met gevoelens en je altijd zo opstellen doet je waarschijnlijk super veel. Wat Amelie ook zegt herken ik wel, geef kinderen ook ruimte (vooral wanneer ze al wat ouder zijn). Mijn vader heeft nooit contact afgedwongen en daarom ben ik nu ook zo blij om bij hem te zijn:). Laatst hoorde ik ergens "Het gaat niet om loslaten maar om anders vasthouden" en dat vind ik wel een hele passende hier en in mijn situatie. Ik hoop heel erg dat je iets aan mijn verhaal en tips hebt, voel je vooral niet bezwaard om nog eens vragen te stellen op het forum of te laten weten hoe het nu gaat! Liefs, Naomi