Wat zouden de kids zelf het liefst hebben?

Hi Nathalie, Wat fijn dat je ons forum gevonden hebt en om advies vraagt in deze situatie. Ik zie dat je aan het wikken en wegen bent. Je geeft zelf al aan dat je een goed voorbeeld wilt zijn en geven. Het is een krachtig signaal dat respect van twee kanten moet komen. En dat liefde voor je kinderen niet betekent dat je jezelf laat wegcijferen of laat kwetsen. Hierover communiceren met je kinderen is daarin ook een belangrijk element. Zelf deden mijn ouders dit niet en voelde het voor mij en mijn broertje en zusje alsof wij de brug moesten zijn tussen beiden ouders en/of moesten kiezen bij wie wij gingen staan/zitten. Wij hadden graag gehad dat onze ouders daar met ons over praten. Dit geeft duidelijkheid, kan juist de spanningen verminderen en stelt verwachtingen bij. Maar het had ons ook de kans gegeven om onze wensen te uiten. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Liefs

Hi Nathalie, wat een vervelende situatie, fijn dat je het forum hebt gevonden. Ik vind eigenlijk dat je het zelf al heel goed zegt en zou ik zeker voor de laatste optie gaan. Ik had vroeger bij mijn vader en moeder heel snel door als zij ‘nep’ deden. Mijn advies zou dus ook zijn doe wat goed voor jou voelt (afstand nemen op een normale/nette manier), en dat aan je kinderen vooraf te vertellen en waarom je dat doet. Mijn ouders deden dit allebei niet en het was heel verwarrend voor mij dat ze elkaar soms negeerden, soms heel boos waren en soms als de een iets nodig had van de ander juist op een manier toenadering zochten. Dat zij mij nooit in hun ‘waarom’ hebben kunnen meenemen heb ik erg gemist. Ik denk dat elk kind geholpen zou zijn met een uitleg van jou, natuurlijk aangepast naar leeftijd maar een 15 en 18-jarige begrijpen echt al veel meer dan toen de scheiding plaatsvond. Hopelijk heb je hier iets aan. Liefs, Carly