De vakantie omgangsregeling afstemmen

Hey Suzanne, ik kan me voorstellen dat dit als ouder (en ex-partner) echt een grote struggle is. Voor kinderen kan dit ook echt een struggle zijn, soms zijn we bang voor de reactie van de ene ouder, maar willen we ook loyaal blijven aan beide ouders. Ik herken je zoon hierin heel erg.

Als het gaat om de planning van feestdagen en vakanties, vond ik het zelf altijd fijn dat dit elk jaar hetzelfde was. Maar dat is echt heel persoonlijk denk ik. Zo was ik met kerst altijd de eerste kerstdag bij mama en tweede kerstdag bij papa. Oud en nieuw om het jaar bij de een en bij de ander. In de zomervakantie de eerste 3 weken met mijn vader, daarna 3 weken met mijn moeder. En soms was er dan iets waardoor die planning even omgezet moest worden, dat regelden mijn ouders dan onderling met elkaar.

Ik vond het zelf heel prettig dat ik niet hoefde te kiezen of te onderhandelen over de planning. Ik kon gewoon aangeven wat ik graag wilde, zonder dat ik het gevoel had verantwoordelijk te zijn voor de oplossing. Tegelijkertijd is ieder kind anders en kan een vaste regeling voor het ene kind fijn zijn, terwijl een ander kind meer inspraak wil.

Ik denk dat het je zoon kan helpen als hij wensen en gevoelens kan uitspreken zonder dat hij bang hoeeft te zijn dat hij daarmee een van zijn ouders teleurstelt. Ik zou proberen om zo veel mogelijk naar hem te luisteren naar wat hij graag zou willen, zonder direct te oordelen over zijn vader of de huidige regeling. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: "Ik hoor dat je graag mee wilt op zomerkamp en dat je het vervelend vindt dat dit samenvalt met de vakantie van papa. Wat lastig dat je het gevoel hebt dat je daar niet over kan praten."

Je hoeft het niet meteen op te lossen. Het kan al veel betekenen als hij merkt dat hij eerlijk mag vertellen wat hij voelt en wilt, zonder dat hij daarmee iemand te kort doet.

Omdat hij 12 is, is het logisch dat hij meer wil meedenken over afspraken die invloed hebben op zijn leven. Mijn ouders bepaalden de planning, maar als ik het niet eens was of iets anders wilden, was daar ook ruimte voor. En ik was uiteindelijk niet verantwoordelijk om de uiteindelijke planning te dragen. De verantwoordelijkheid ligt lijkt mij ook bij de ouders. Ik denk dat het voor jullie zoon fijn is als jullie samen met jullie zoon kijken of er ruimte is om de afspraken aan te passen, waarbij hij zijn wensen kan delen zonder dat hij zelf tussen jullie in hoeft te staan.

Het belangrijkste is dat hij niet het gevoel krijgt dat hij moet kiezen tussen zijn eigen wensen en de gevoelens van zijn ouders. Ik hoop je zo wat meer in het kindperspectief te hebben kunnen laten kijken!

Liefs Amber