Liefde en herinneringen
Nancy, 45 jaar
Reacties (4)
11 maanden geleden
Wat fijn dat je ons forum hebt gevonden! Wat een moeilijke en verdrietige situatie zit je in. Ik vind dat je op een liefdevolle en zachte manier met de situatie omgaat. Door zonder druk en vanuit liefde contact met haar te blijven zoeken, houd je de deur open voor wanneer zij er klaar voor is om contact te maken. Uit eigen ervaring weet ik dat het geven van geld vaak niet de oplossing is en dat geld of cadeaus het onderliggende gevoel van bijvoorbeeld verdriet niet wegneemt. Ik heb ervaren dat dit op korte termijn misschien zo lijkt, maar dat dit maar heel even een oplossing geeft. Als je toch iets wilt geven, doe dat dan vooral omdat het voor jou goed voelt — niet omdat je het gevoel hebt dat het moet of omdat zij erom vraagt. Het belangrijkste is dat ze weet dat jouw liefde onvoorwaardelijk is en dat je altijd voor haar klaarstaat.
11 maanden geleden
Hoi Manon, Ik realiseer me goed dat dit de waarheid is voor mijn dochter. Of dat dit is wat ze als waarheid moet of denkt te zien. Er zit geen verwijt naar haar. Ik probeer in mijn kaarten of brieven de druk ook weg te laten en vanuit mijn hart te spreken. Soms zeggen mensen dat ik haar los moet laten. Maar dat is onmogelijk. Ik hou haar vast met mijn hart. Haar broertje, die nog wel bij ons komt, krijgt een andere kijk wat hem in staat stelt een eigen mening te vormen. Die autonomie is belangrijk. Het terug kunnen vallen op zijn eigen persoonlijke antenne. Het is voor hem nog lastig om met zijn zus hierover te praten. En ook dat snap ik. De reacties die Carly en jij geven helpen mij om met deze situatie (die heel pijnlijk is) te dealen en er vertrouwen in te hebben dat liefde uiteindelijk overwint.
11 maanden geleden
Hi Nancy, Wat een lastige en verdrietige situatie. Ik ben op jonge leeftijd zelf gebroken met mijn vader en zijn kant van de familie. Wat voor mij achteraf echt de beste keuze was (en alsnog helemaal geen fijne). En iedere situatie is natuurlijk helemaal anders. Ik lees hierin in ieder geval al heel veel liefde en respect voor jouw dochter en haar keuze, hoe pijnlijk ook. Het is inderdaad zo dat deze liefde en herinneringen niet in geld uit te drukken zijn. Misschien zou je haar jouw kant (jouw open deur en liefde) in een brief kunnen vertellen. Ik weet dat voor mij kaarten/cadeaus van mijn vader's familie altijd heel 'leeg' voelden en ik deze zo snel mogelijk wegstopte. Ik had achteraf echt behoefte gehad aan een ouder die écht naar mij wilde luisteren en ik kon vertrouwen op dat wat ík ook wilde zeggen of delen, het oke was en er werd doorgevraagd om mij te begrijpen. Misschien kan je haar de uitnodiging zo open neerleggen. Dat er altijd die ruimte is en zal blijven. Dat je met alle liefde haar mee zou nemen op vakantie en haar spullen geeft die ze nodig heeft dus dat dat absoluut niet het punt is maar dat alleen geld geven juist voor jou zo 'leeg' voelt. Hopelijk heb je hier wat aan. Groet, Carly
11 maanden geleden
Dankjewel, Carly. Ik ga dit proberen te verwoorden naar haar.
1
1