Begeleiden

Beste EMW, Dank voor je bericht hier op ons forum, ik ben blij dat je je verhaal deelt en ik herken uit eerdere berichten dat er veel ouders zijn die het hier moeilijk mee hebben. Het lijkt me ongelooflijk lastig om een manier te vinden voor jullie allemaal om om te gaan met de situatie die je beschrijft: er is zoveel gebeurd in zo'n korte periode. Het is in ieder geval heel erg fijn om te lezen dat je hier zo over na denkt en dat je ons raad vraagt, want als kind van gescheiden ouders kan ik je wel wat tips geven. In ieder geval kan ik je vertellen wat voor mij toentertijd wel heeft gewerkt en wat niet. Zelf vond ik het vaak lastig om duidelijk te maken (vooral aan mijn ouders) hoe ik me voelde over de situatie waar ik op dat moment zat: ik kan me nog goed herinneren dat ik totaal dichtklapte toen ik het bericht te horen kreeg dat mijn moeder voor de tweede keer ging scheiden, we wéér gingen verhuizen en mijn leven voor de zoveelste keer totaal overhoop werd gehaald - terwijl ik er geen invloed op had en niks over had te zeggen. Het was, net zoals voor jou en jouw kinderen, veel om te verwerken of überhaupt mee om te gaan in eerste instantie. Ik heb me toen een tijd afgezonderd en kon - net als jouw dochter - opeens heel verdrietig of stil zijn, of juist heel vrolijk. Soms had ik ook het gevoel dat ik niet wist waarom ik een bepaalde emotie ervaarde op een bepaald moment. Wat ik hiermee duidelijk probeer te maken is dat het niet gek is dat je dochter moeilijk te peilen is. Voor mij werkte het altijd heel goed dat mijn beide ouders mij lieten weten dat ze begrepen dat de situatie lastig was: ze verzekerden mij er telkens weer van dat de scheiding niet de fout was van mijn zus en mij, dat de scheiding niks met ons te maken had. Dat mijn ouders uit elkaar gegroeid waren, en dat dat betekende dat er veel dingen zouden veranderen. En dat mijn zus en ik altijd al het recht hadden om boos te zijn en dit ook mochten zeggen tegen onze ouders. Het klinkt haast mechanisch, maar door dit altijd tegen ons te zeggen is dit wel echt blijven hangen (vanaf een vroege leeftijd al: mijn ouders gingen uit elkaar toen ik 6 was) en dat zorgt ervoor dat ik altijd het gevoel heb gehad dat ik gehoord werd en serieus genomen werd, en dat mijn gevoelens belangrijk waren in elke situatie die met de scheiding te maken heeft gehad. Verder wil ik je graag wijzen op een aantal brieven die we hier online op de website hebben staan. Deze, aan alle gescheiden ouders, is misschien fijn voor jezelf en je ex om te lezen: hij laat je zien hoe het is voor een kind om gescheiden ouders te hebben. Je vindt hem hier: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/. Verder hebben we er een gericht aan alle kinderen van gescheiden ouders, die je misschien kan uitprinten en aan je dochter kan voorlezen: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-kinderen-van-gescheiden-ouders/. Ik vind het fijn om te lezen dat je bezig bent met een goede begeleiding voor je kinderen, dat is echt zo belangrijk voor ze! Je kan echt veel pijn en verdriet voorkomen als jij en je ex je ervan bewust zijn hoe zo'n scheiding is voor jullie kinderen. Als je wil kan je ook een kijkje nemen naar de online training van villa Pinedo, die kan je vinden via deze link: https://training.villapinedo.nl/. Hierin kan je óf via verschillende modules (zoals module 2 "Veranderingen"), of door het volgen van de gehele training, inzicht verkrijgen in wat er in het hoofd en hart van je kind speelt tijdens en na de scheiding. Ik hoop je hiermee een beetje te hebben geholpen en wens je alle sterkte en succes toe verder. Als je nog verdere vragen hebt hoor ik graag van je! Liefs, Roos