Zouden jullie me kunnen helpen?

Lieve Anoniem, het is natuurlijk ontzettend begrijpelijk dat je papa en mama beide wilt zien. Ik weet hoe lastig het is om het gevoel te hebben dat je moet kiezen tussen je ouders, maar dat hoeft echt niet. Je blijft de dochter van ze beide en je mag evenveel van ze beide houden. Ik denk dat het als eerste fijn is om weer contact te zoeken met je moeder door bijvoorbeeld te gaan bellen of een leuk kaartje te sturen en dat je afspreekt om te gaan Skypen zodat jullie elkaar kunnen zien. Je kan ook tegen je vader zeggen zeggen dat je je moeder mist en misschien kan je afspreken dat je bijvoorbeeld in de kerstvakantie weer naar je moeder gaat voor een weekje of twee. Als je dat leuk vond kan je haar ook vaker zien. Ik wens je ontzettend veel geluk met alles Liefs, Dolores

lieve anoniem, wat fijn dat je hier even alles wat op je hart ligt eruit kan zetten. verhuizen en vrienden en familie achter moeten laten is natuurlijk een hele moeilijke keuze. mijn moeder is ook 2.5 jaar naar griekenland verhuisd geweest toen ik 8 jaar was. dit vond ik ook altijd heel lastig, ik bleef toen bij papa in nederland. ik had toen wekelijks skype contact met mijn moeder en in de vakanties ging ik die kant op. soms kwam ze ook voor een weekje of weekend even naar nederland toe. ik snap dat je graag contact wilt met je moeder, contact met beide ouders is belangrijk. zou je je mama niet nog een mail kunnen sturen met daarin hoe jij je precies voelt. en dat je dus ook spijt hebt van hoe het de laatste keer is gelopen?. misschien kunnen jullie elkaar dan even via skype proberen te spreken. je gevoel vertellen is nooit slecht en wie weet pakt het wel heel goed uit voor je. misschien kun je er ook eens met je vader over praten, wat hij zou doen of dat je in ieder geval gewoon even je hart kunt luchtten. liefs, kaylee

Lieve Anoniem, Wat een gek idee zeg dat jij zo ver weg bent nu je dit berichtje schrijft! Het lijkt me ontzettend lastig om niet even langs je andere ouder te kunnen gaan, al helemaal als de situatie zo naar was toen je wegging. Ik denk eerlijk gezegd dat je moeder het heel fijn zou vinden als je weer contact met haar zou zoeken. Je blijft nou eenmaal altijd haar kind! Nu kan ik me ontzettend goed voorstellen dat die stap heel moeilijk is om te zetten, nu je zo naar bent weggegaan. Please onthoudt dat je niet van de één op de andere dag alles weer perfect moet hebben tussen jou en je mama. Kleine stapjes zijn ook stapjes naar fijn contact. Misschien kan je beginnen met een berichtje? Haar reactie kan je dan in ieder geval een beeld geven van hoe zij erin staat, waarna je je contact zou kunnen uitbreiden naar bellen, facetimen, en later misschien zelfs weer haar opzoeken. Het gevoel ergens niet thuis te voelen is verschrikkelijk. Heb je het hier met je vader over gehad? Dit hoeft uiteraard helemaal niks te maken te hebben met je band met hem, maar ergens anders een nieuw leven beginnen kan gewoon ontzettend moeilijk zijn. Het belangrijkste lijkt me om open te communiceren. Praat met hem, met je moeder, en kijk hoe jullie samen iets kunnen bedenken zodat jij je weer fijn gaat voelen. Dat is voor nu even het meest belangrijk! Mocht je de behoefte hebben hier langere tijd met iemand over te praten die eenzelfde situatie heeft meegemaakt als jij, kan je je aanmelden voor een buddy. Dit is een jongere getraind door Villa Pinedo, die ook gescheiden ouders heeft. Ik kan me voorstellen dat iemand die een tijdje met je meeloopt heel fijn kan zijn in deze situatie! Meer informatie vind je hier: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Lieve Anoniem, ik wens je alle goeds en succes daar waar je bent, en hoop dat je hiermee weer wat stapjes kan maken in een richting die voor jou goed voelt. Heel veel liefs uit Nederland, Madelief

Hallo, Bedankt voor je bericht. Dit lijkt mij ook een hele moeilijke situatie voor je, wat vervelend. Maar ik weet ook uit ervaring dat je soms na een tijdje niet meer achter bepaalde keuzes staat. Zoiets kan wel gebeuren inderdaad. Ik heb dit echter nog nooit met betrekking tot mijn ouders mee gemaakt. Wat ik zou doen als ik jou was, ik zou weer contact met je mama gaan zoeken. Ik snap dat dit lastig kan zijn. Jij zou haar bijvoorbeeld ook een brief kunnen sturen, om het jezelf wat aangenamer te maken. Ook met je vader zou je dan kunnen praten. Je zou kunnen vertellen dat je je moeder mist maar hem ook niet kwijt wilt. Het is goed om toch over je gevoelens en angsten te praten, want dan weten je ouders ook wat in je voor gaat. Ik wens je veel liefs, Anne

Lieve anoniem, wat een ontzettende rotsituatie en wat een moeilijke beslissingen heb jij al moeten maken zeg, maar wat dapper dat je hier toch een vraag over stelt! En wat jammer dat je je nu ook niet thuis voelt.. Zou je graag weer in Nederland willen wonen? Of gewoon weer contact hebben met je moeder? Dat laatste is natuurlijk sowieso een optie, je hebt dan wel eerder aangegeven dat je geen contact meer wilde maar jullie blijven moeder en dochter en hoe dan ook zal ze alleen maar blij en opgelucht zijn als jij haar weer wil spreken. Ook dat kan je vader je natuurlijk niet kwalijk nemen, want ze is en blijft je moeder. Als je echt weer terug wil naar Nederland is het natuurlijk weer een lastigere situatie... in dat geval zou ik echt goed nadenken wat je écht wil, omdat het anders misschien weer kan gebeuren dat je na een tijdje in Nederland wonen weer bij je vader wil gaan wonen.. dus daar zou ik even goed over na denken als ik jou was! Het is natuurlijk (aan je leeftijd te zien) wel binnenkort mogelijk om in Nederland, in de buurt van je vrienden en moeder, op jezelf te gaan. Zo kan je je moeder zien, zonder in de lastige situatie te komen dat het weer mis gaat thuis, want dat zou zonde zijn. Zijn allemaal lastige vragen waar ik je het antwoord helaas ook niet op kan geven (ik wou dat ik het kon!!!). Wat ik je alleen wil meegeven, zoals jouw vader klinkt is hij niet iemand die je in de steek laat ook al zou je terug naar Nederland komen, je raakt hem dus niet zomaar kwijt! Als je dat gevoel hebt dat dat een rol speelt bij het maken van een keuze zou ik je gevoel uitspreken naar je vader toe, want ik denk niet dat het zijn bedoeling is geweest om jou dit gevoel te geven! Een excuses maken naar je moeder, een belletje of een mailtje, of een weekendje naar Nederland en langs gaan bij je moeder is natuurlijk nooit verkeerd en kan geen kwaad denk ik ! Dat zal het misschien makkelijker voor je maken, om eerst weer rustig contact met haar te zoeken en dan elkaars verwachtingen aftasten en bespreken. Maar het blijft een lastige situatie en ik begrijp je tweestrijd heel erg goed. Ik wil je heel veel succes wensen en sterkte en hopelijk binnenkort weer een goede band met beide ouders! Veel liefs, Laila