Zomerkamp

Lieve anoniem, Wat fijn dat jij je vraag aan ons durft te stellen! Wat vervelend om te horen dat dit allemaal zo moet gaan. Dat is natuurlijk helemaal niet fijn voor jou. Ik herken het wel een beetje, want ik maakte me altijd zorgen om geldproblemen. Ik wist dat we niet veel hadden en mijn vader betaalde ook niks. Hierdoor voelde ik mij erg in de war en ik was ook wel boos op hem. Ik kwam er achter dat dit helemaal niet mijn taak was. Geldproblemen is iets tussen mijn moeder en mijn vader. Dat is bij jou ook zo. Het is helemaal niet jouw taak om je hier zorgen over te maken. Ik begrijp wel dat als je moeder of vader dit aan jou verteld, dat je je hier juist zorgen om gaat maken.Misschien kan je aan je ouders vragen om dit niet meer met jou te bespreken, zodat jij je er geen zorgen om kan maken? Als je dit eng vind kan je ook een brief schrijven om het aan ze te vragen. Je zou ze ook deze brief kunnen laten lezen, zodat hun ook weten dat zulke zorgen niet jouw taak zijn. https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Ik begrijp heel goed dat jij je vader wilt aanspreken, maar ik denk dat dat niet jouw taak is. Het is iets tussen jouw ouders en dat hoef jij helemaal niet voor hun op te lossen. Misschien vind je het fijn om er met iemand over te kunnen praten? Als je wilt kan je een buddy nemen. Dit is een persoon waarmee je via een app kan chatten en die persoon heeft zelf ook gescheiden ouders. Ik heb zelf ook een buddy en vind dit echt heel erg fijn. Hierdoor weet ik dat ik altijd bij iemand terecht kan en dat die persoon me echt begrijpt. https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Ook wil ik je laten weten dat wij een open brief hebben die jou misschien een beetje kan helpen met je situatie! https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-kinderen-van-gescheiden-ouders/ In de brief staat ook dat zulke dingen niet jouw taak zijn. Ik hoop dat je wat aan mijn advies hebt! Veel liefs en sterkte, Esmée

Hallo, Bedankt voor je bericht. Begrijpelijk dat het niet fijn voelt, het voelt alsof hij alleen moet in plaats van mag. Dit herken ik ook. Ik snap ook dat je het eng vindt om met hem te praten. Wat ik in jou situatie zou doen, is een brief schrijven waarin je uitlegd wat je denkt en voelt. In het verleden heeft dit mij ook goed geholpen. Hij heeft dan ook de kans om het beter te beseffen doordat hij de brief ook vaker kan lezen. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Ik heb in het verleden ook soortgelijk meegemaakt. Ik had ook het gevoel dat mijn vader niet echt voor mij wilde opkomen. Ik wens je veel liefs, Anne

Lieve anoniem, wat fijn dat je jouw verhaal deelt met ons. Ik vind het erg fijn dat je in ieder geval wel echt met hem wilt praten! Dat is al een hele goede stap. Ik weet hoe eng het is om die confrontatie aan te gaan en het risico dat je vader inderdaad boos zal worden. Wat ik zelf heb gedaan toen ik ook een eng gesprek aan moest gaan met mijn vader was een brief schrijven. Het waren 4 bladzijdes vol, maar daar stind precies op hoe ik me voelde, en wat ik graag had willen zien of zou willen zien. Dit heb ik toen naar hem opgestuurd, en toen heb ik hem in die brief gevraagd of hij verder op geen enkele manier contact met mij op wilde zoeken. Zodat hij alles even kon laten bezinken. Dan is meestal het extreme boosheid er namelijk al vanaf. Dit heeft mij heel erg geholpen om me open te stellen naar mijn vader toe. Zou dit voor jou ook een optie kunnen zijn? Ik hoop dat je de juiste woorden kunt vinden, en het belangrijkste is dat je naar je gevoel luisterd waar jij je het prettigst bij voelt. Liefs, Kaylee