Zomaar boos of verdrietig

Hoi Julia, voor mij is het herkenbaar ik ben laatst op vakantie geweest en dan was het heel leuk maar soms uit het niets voelde ik me sip verdrietig en boos. Ik herken dus wat jij voelt helaas heb ik geen tip of oplossing, ik hoop dat iemand het leest en een goede tip heeft of oplossing. Groetjes, Isa

Hoi Julia, Wat goed dat je je gevoel deelt op dit forum! Ik herken dit wel. Mijn zus had dit vaak als wij met elkaar aan het spelen waren. We hadden het vaak leuk maar soms zat zij vol emoties, vooral woede en verdriet. Ik ook een beetje. We vertelde samen aan onze moeder dat ze zomaar boos werd en verdrietig tijdens het spelen en toen gingen we met onze moeder zitten en vertelde we alles aan haar. Toen kwamen we erachter dat mijn zus niet boos was op mij, maar aan de situatie van de scheiding en dat onze vader in een ander land woont en ze hem niet vaak kon zien. Ze vond het super fijn om alles te kunnen vertellen! Misschien helpt praten voor jou ook? Met een van je ouders of misschien met jou vriendjes en vriendinnetjes , of beide? Dan begrijpen zij jou ook en kunnen ze je helpen, en ben jij de volgende keer misschien minder boos en verdrietig! Ik hoop dat je wat aan mijn tip hebt, je mag ook altijd hier op het forum erover praten. -liefs Alex

Hey Julia, Ik had dat ooke een tijdje ik werd super boos ineens. Dat was vooral op school. Mijn vriendinnen begrepen er eerst helemaal niks van. We kregen steeds meer ruzie. Natuurlijk is dat niet leuk en je moet er toch een oplossing voor vinden. Ik heb er helaas geen oplossing voor gekregen dat was wel moeilijk omdat ik dus in ruzie uit elkaar ging. Nu ga ik naar de middelbare. Maar wat denk ik af en toe wel helpt is als je wat voelt opborrelen even weg te lopen. Hopelijk gaat het snel weer beter met je. Doei doei Aria

Lieve Julia, Wat fijn dat je je vraag durft te stellen op het forum. Ik ken dat gevoel inderdaad wel, en ik denk dat het komt omdat je dan opeens in je hoofd met de scheiding zit. Ik ben het eigenlijk met Alex eens, want altijd als ik bepaalde gevoelens heb over de scheiding van mijn ouders helpt het voor mij ontzettend om erover te praten. Als je het lastig vindt om er met je ouders over te praten, werkt het misschien om met vrienden of met je opa en oma erover te praten. Je kunt ook misschien eens kijken naar het buddyproject, waar je kunt praten met een buddy die ongeveer hetzelfde heeft meegemaakt als jij: https://www.villapinedo.nl/buddy/ Wat je ook nog kunt doen is je gedachten en gevoelens op papier zetten, dat helpt bij mij soms nog beter. Dan kun je er meestal achter komen waarom je boos en verdrietig bent en kun je de woede of het verdriet er even uitschrijven omdat je alles op een rijtje zet. Ik hoop dat dit je een beetje helpt en als je het uit hebt geprobeerd en het werkt, kun je dat misschien nog een keertje delen in een reactie hieronder. Veel succes en liefs, Julia (we hebben dezelfde naam :-))