Zelf weten

Hallo Sem, Wat vervelend dat dit zo voor je voelt. Ik herken het wel, soms denken ouders alles beter te weten. Soms hebben ze ook gelijk, maar soms is het ook erg irritant als je zelf geen keuzes mag nemen. Als ik jou was zou ik tegen je moeder en/of vader vertellen dat je bang bent dat je niets mag, je wilt graag ook zelf keuzes nemen. Ik denk dat het heel verstandig is. dat ze weten dat je graag zelf keuzes wilt maken want dat hoort nou eenmaal bij het leven... Praten is vaak heel goed, want dan kunnen jullie samen een oplossing bedenken. Als je het niet zo fijn vindt om hierover te praten, zou je bijvoorbeeld ook een brief aan je ouders kunnen schrijven, waarin je aangeeft wat je denkt. Dat heb ik ook vaker gedaan als ik even niet wilde praten over dingen. Het lucht vaak al op als je iets op papier hebt staan. Je kunt dit anders ook aan een vertrouwenspersoon vertellen, zelf heb ik hier in het verleden ook vaker gebruik van gemaakt en het heeft mij vaak goed geholpen om met anderen te praten of hun erbij te hebben tijdens een gesprek met mijn ouders. Ik wens je veel liefs, Anne

lieve Sam, goed dat je een berichtje plaatst op het forum! ik snap wel hoe je je voelt want op jou leeftijd dacht ik ook dat ik bijna niets meer mocht. Sommige ouders nemen de beslissingen volledig over van een kind en ik snap heel goed dat jij graag ook zelf een beslissing wilt maken! Op sommige momenten hebben je ouders waarschijnlijk ook zeker gelijk in de dingen die ze beslissen maar soms maken ze ook beslissingen over hele kleine dingetjes. Van die dingen waarbij je makkelijk zelf een beslissing kan maken! Bijvoorbeeld welke kleur broek je aan wilt of wat je wilt drinken of wat dan ook. Ik wil je aanraden om te gaan praten met je vader en/of moeder. Je kan dan uitleggen dat je heel goed begrijpt dat ze beslissingen over jou moeten maken. Maar dat je bijvoorbeeld zelf wel wil bedenken welke kleur broek je aan gaat doen. Je kan ook zeggen dat je bang bent dat het alleen maar meer zal worden en dat je straks nooit meer zelf een beslissing kan maken. En dat je dus graag ook zelf wel dingen zou willen bepalen. Hoe ouder je wordt, hoe meer je mag beslissen. Zo gaat het in ieder geval bij mij in de familie. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en dat je eruit gaat komen met hoe en wat en wie welke beslissingen maakt! Veel liefs, Felicia

Lieve sem, wat fijn dat je hier even je hart kunt luchten. Wat vervelend om te horen dat het zo voor jouw voelt. Dit klinkt inderdaad ook niet fijn. Is het een optie om aan je ouders te vragen waarom ze dit doen? Of een van je ouders? Misschien hebben je ouders namelijk niet door dat dit zo voor jou voelt en zal het helpen wanneer jij je gevoel verteld aan hun, zodat ze er iets mee kunnen doen. Daarnaast ben je nu nog jong, en hoe ouder je wordt hoe meer je ouders je los gaan laten (verwacht ik), dus mijn advies is om daar nog geen zorgen over te maken voor als je 18 jaar bent. Als je het niet durft om je gevoel tegen je ouders te vertellen wat ik heel goed kan begrijpen, want het is ook erg spannend, dan zou je het eventueel ook op kunnen schrijven en aan je ouders kunnen geven. Hopelijk ga je je weer wat fijner voelen! Liefs, kaylee