Ze luistert niet

Hoi Sérane, dat klinkt heel vervelend, je wil natuurlijk dat je ouders er altijd voor je zijn. Ik ken het wel dat je ouders doen alsof jouw problemen niks uitmaken en ze het zelf een stuk zwaarder hebben, en daar mogen ze ook over praten, maar dan moet jij ook kunnen praten met haar. Een half jaar geleden is natuurlijk vrij kort geleden en het is normaal dat je ouders of je moeder daar moeite mee kunnen hebben. En dat is ook lastig om mee om te gaan, maar ze mag jou natuurlijk absoluut niet vergeten. Heb je wel is met je vader hierover gepraat? hij kent je moeder natuurlijk ook heel goed en kan je misschien wel helpen. Heel goed dat je een brief hebt geschreven, maar heeft je moeder daar wel op gereageerd? Blijf proberen om met haar te praten. Probeer ook te zeggen dat je wil praten, zodat je er echt een soort moment van maakt, misschien dat ze dan iets beter luistert? Sterkte!! Groetjes Belle

Hoi Sérane, Wat rot dat je niet tot jouw moeder door kan dringen. Mijn moeder had t ook altijd heel moeilijk en vroeg nooit hoe ik de scheiding ervaarde en of ik er verdriet van had. Soms probeerde ik dat ook te zeggen maar dan ontkende ze dat het erg was voor mij. Jij hebt ook al heel veel dingen geprobeerd, wat jammer dat dat allemaal niet werkte. Wel heel goed dat je dat allemaal geprobeerd hebt! Misschien zou het werken om een dagje met haar samen weg te gaan? Bijvoorbeeld wandelen ergens in de buurt en samen iets drinken? Wie weet dat ze wat beter naar je wil luisteren als jullie het eerst samen gezellig hebben gehad. En anders kost het helaas denk ik nog tijd voor haar om door dringen dat de scheiding voor jou ook vreselijk is. Als ze over een tijdje wat minder met zichzelf bezig is, staat ze misschien weer wat meer open voor jou. Tot die tijd is het natuurlijk wel moeilijk, probeer dan positviteit te halen uit het contact met je vader of eventueel andere familie. Veel succes! Liefs, Pascalle