Ze gaan uit elkaar

Hoi Nofar, Wat een heftig nieuws hee, ik snap heel goed dat je bang bent, dit is niet zomaar iets! Mijn ouders gingen scheiden toen ik 7 was en daarna nog een keer toen ik 8 was. Ik weet nog heel goed dat mijn moeder het vertelde en zij vertelde toen ook dat zij boos was op mijn vader. Dat vond ik ook zo moeilijk want ik wist helemaal niet waar mijn vader was of wat er dan ging gebeuren. Ik kan niet zo goed uitleggen waar ik bang voor was, vooral dat ik gewoon echt niet wist wat er zou gaan gebeuren, ken jij dat ook? Sowieso is het heel goed om je te beseffen dat wat er ook tussen je ouders gebeurt, zij altijd jouw ouders zullen blijven en altijd zullen blijven houden van jou. Dat is dus in ieder geval iets wat helemaal nooit zal veranderen en vind ik wel een fijn en veilig idee:). Als man en vrouw gaan zij misschien wel uit elkaar maar NOOIT als jouw ouders, dus dat blijft helemaal hetzelfde. Zou het fijn kunnen zijn om wat vragen die je hebt op te schrijven voor je ouders? Dingen waar je nu mee zit kun je dan aan ze vragen in plaats van ze op te kroppen. Het kan zijn dat jouw ouders nog helemaal geen antwoord hebben op deze vragen maar dan heb jij ze in ieder geval gesteld. Ook kan het heel fijn zijn om te vragen of je ouders allebei met je hierover willen praten in plaats van elk apart. Ik vond het bijvoorbeeld heel lastig dat ik alleen het verhaal kende van mijn moeder en helemaal niet van mijn vader. Misschien herken jij dit ook wel. Als laatste zou het heel fijn kunnen zijn voor jou om een Buddy aan te vragen. Een Buddy is een jongere die gescheiden ouders heeft en ook dit heeft meegemaakt waar jij nu middenin zit. Je kan hem of haar dan om tips vragen of gewoon om even naar jou te luisteren. Via deze link kun je heel gemakkelijk een Buddy aanvragen met wie jij (anoniem) kan appen. https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Heel veel sterkte en onthoud, het ligt NOOIT aan jou, jouw ouders blijven ALTIJD van jouw houden en je bent zeker niet alleen, wij zijn er om je te helpen:)! Veel liefs

Hi lieve Nofar, Wat moet dat ontzettend schrikken zijn geweest voor jou zeg. Maar wat super stoer en dapper dat je via hier ons een berichtje stuurt. Ik was 14 jaar oud toen mijn ouders aankondigde dat het niet zo goed ging tussen hen. Ik vond dat net als jou ook erg eng en verwarrend, want ik had mijn hele leven het idee dat mijn ouders perfect voor elkaar waren en mijn ouders zouden nooit of te nimmer scheiden. Dat dat wel ging gebeuren vond ik dan ook echt een shock. Dus ik wil even zeggen dat ik jou reactie compleet snap en dat het totaal niet raar is dat je nu eventjes bang bent. Maar bang zijn is niet nodig lieve Nofar, jou pappa en mamma zullen nog evenveel van jou houden. Er zullen natuurlijk wel wat dingetjes gaan veranderen maar probeer goed met jou pappa en mamma te praten. Als er iets is wat je niet leuk vind, als je iets niet of wel fijn vindt, als je even verdrietig bent maar ook als je eventje boos bent op situatie is dat ook totaal niet gek. Ieder kind gaat er anders mee om. Wat bij mij overheerste was boosheid. Waar ik alleen spijt van had is dat ik die boosheid ging opkroppen inplaats van er met mijn moeder of vader over te praten. Dat zou ik je dan ook als tip mee willen geven. Probeer goed aan te geven aan je ouders wat jij fijn zou vinden. Ik kende villa pinedo nog niet toen mijn ouders gingen scheiden maar dankzij een brief die Isa Las voorlas aan een hele boel mensen kwam ik hier terecht. Dit vond ik zo een mooie brief waarin ik echt het gevoel kreeg dat zij voorlas hoe ik mij voelde. Ik wil jou heel graag een linkje sturen van het filmpje waarin ze die brief voorleest. Daar kan je dan op klikken en rustig op je gemak dat filmpje kijken. Linkje: https://www.villapinedo.nl/open-brief-voor-ouders/ Kijk ook even dit filmpje, ik hoop dat dat jou ook zal helpen. Linkje: https://www.villapinedo.nl/blog/filmpjes/animatie-niet-jouw-taak/ Ik wil nog even tegen jou zeggen dat het nu allemaal heel rot voelt maar geloof mij, alles wordt beter, jij komt hier sterker uit en dan wordt je nog stoerder dan dat je al bent! Als je het leuk vind mag je een berichtje terug sturen als mijn reactie jou heeft geholpen, dat zou ik namelijk heel erg fijn vinden. Maar wil je dat niet dat ik dat ook helemaal goed! Heel veel sterkte en liefs,

Lieve Nofar, Wat goed dat je hier je verhaal wilt doen, Super dapper! Ik kan me super goed voorstellen hoe jij je nu voelt. Toen mijn vader mij vertelde dat mijn moeder wilde scheiden, werd ik daar mega verdrietig van. Ook ik wist niet goed wat ik daar mee moest, en ging me gelijk zorgen maken om alles wat er dan zou veranderen. Ik moest ook mijn mond houden tegen mijn broertje, tot mijn moeder thuis was van haar werk. Maar dit lukte mij niet. Ik had ook liever gehad dat mijn vader niets gezegd had tot er meer bekend was over hoe het nou verder zou gaan, maar aan de andere kant was het wel heel fijn dat ik er over kon praten en ook mee kon praten met dingen die wel moesten veranderen. Heb jij al met je ouders gepraat over hoe jij je voelt? Over dat je bang bent, en dat je zo graag wilt dat er niets verandert. Misschien kunnen zij je een beetje vertellen wat er gaat gebeuren, en je bangheid een beetje wegnemen? Bang zijn is natuurlijk niet verkeerd, of fout. Maar vooral erg vervelend. Ik was heel bang dat ik bij mijn moeder moest gaan wonen toen mijn ouders gingen scheiden. Ik wilde dat helemaal niet namelijk. Ook was ik bang dat ik nu nooit meer leuke dingen kon doen omdat er nu ineens minder geld was. Maar uiteindelijk bleek dit helemaal niet waar te zijn, en toen ik hier over praatte met mijn vader vertelde hij me zo precies mogelijk wat er allemaal zou gaan gebeuren. Ik denk dus dat als het kan je met je ouders moet gaan praten... Lieve Nofar, ik hoop dat er snel meer duidelijk word, end at je onthoud dat als je ergens mee zit je altijd hier terug mag komen om je verhaal te doen of om je vragen te stellen. Lieve groetjes, Charlotte