Woonsituatie aanhouden

Hoi! Dankjewel voor je vraag hier op het forum. Kamers vinden kan inderdaad echt heel erg lastig zijn. Maar het lijkt mij ook heel lastig als je vader suggereert dat je misschien beter bij je moeder kan gaan wonen. Ik herken mij wel een beetje in jouw verhaal. Mijn vader vond het vroeger altijd super leuk als wij kwamen in het weekend, maar mijn stiefmoeder had dat minder. Zij had niet voor ons gekozen maar voor mijn vader. Ik vond dat zelf heel verwarrend om te merken dat het dus niet automatisch prima was dat ik daar in huis was. Goed dat je weet wat jij wil! Ik begrijp heel goed dat je niet je routine waar je nu aan gewend bent om wil gooien. Ik hoop voor je dat je gewoon naar je vader kan blijven gaan wanneer je dat wilt! Ik zou proberen om goed aan je vader uit te leggen dat je echt het liefst wil dat je de komende tijd nog gewoon in je oude routine kan blijven. Als je stiefmoeder er last van heeft dat jij er soms bent zou zij ook dingen kunnen bedenken om het makkelijker te maken voor haarzelf. Zij zou ook op dat moment met een vriendin kunnen afpreken of iets voor haarzelf kunnen doen ergens in huis. Het is niet alleen aan jou om je aan te passen vind ik. heel veel succes hiermee! Liefs Cristel

Hee! Dankjewel voor je vraag! Ik kan me heel goed voorstellen dat dat onwijs naar voelt en jou is een lastige positie plaatst. Kamers vinden is inderdaad moeilijk en we hebben ten slotte, hoe oud we ook zijn, bij voorkeur allebei onze ouders nodig. Ik ben ook vaak niet welkom geweest bij mijn stiefvader- en moeder, dus dat gevoel is enigszins bekend voor mij. Wel vind ik het lastig om een duidelijk advies uit te schrijven omdat ik voor mijn gevoel nog maar weinig van je situatie afweet. Je geeft aan dat je vader een aantal keer heeft gesuggereerd dat je beter permanent bij je moeder kan gaan wonen en dat gesprekken erover stilvallen zodra je zegt dat je dat absoluut niet wil. Hebben jullie ook al een echt openlijk gesprek hierover gehad? Wellicht ook met je stiefmoeder? Ik denk dat het belangrijk is om uit te drukken hoe je je voelt. WAAROM je niet wil afstappen van de regeling, en HOE het je je laat voelen dat je vader dat op zo een manier voorstelt. In deze is denk ik het enige dat kan helpen (ook al is het eng) goede communicatie. Je vader (en stiefmoeder) moeten weten waar jij staat zodat ze er rekening mee kunnen houden. Als het probleem eigenlijk ligt bij het feit dat je stiefmoeder niet goed met drukte kan omgaan dan zou dit in principe makkelijk op te lossen moeten zijn. Er is altijd een middenweg te vinden. Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte en hoop dat alles weer op zijn pootjes terecht zal komen. Ik ben benieuwd hoe het je vergaat. Laat het vooral weten als je meer vragen hebt! :) Veel liefs, Malou

Hee! Bedankt dat je deze vraag op het forum hebt gesteld! Ik kan me heel goed voorstellen dat deze situatie lastig voor je is. Een aantal jaar geleden zat ik zelf in een soortgelijke situatie toen ik ook op kamers wilde gaan, maar ook geen kamer kon vinden. Ik vond het toen ook lastig om een routine te vinden qua afwisselen tussen ouders en wat zij daarvan dachten. Knap dat je al bij je vader hebt aangegeven dat je graag deze routine wil aanhouden en dat je je er op deze manier goed bij voelt. Mooi dat je op die manier voor jezelf en je eigen gevoel bent opgekomen. Als ik terug denk aan mijn eigen situatie, heb ik toen zelf vooral veel gepraat met beide ouders en ook aangegeven hoe ik me bij sommige dingen voelde. Zo vertelde ik hen dat ik bang was dat ik hen teleur zou stellen als ik een paar keer in de weekenden niet zou komen of hun minder vaak zou kunnen zien omdat ze zelf dingen gepland hadden. Juist door het gesprek aan te gaan, begon ik in te zien dat ze vooral het beste wilden voor mij en dat zolang ik duidelijk was in mijn gevoel helemaal niemand teleurgesteld raakte. Nu waren mijn angsten misschien verschillend dan jouw angsten van nu, maar ik denk dat je gevoelens en wensen delen altijd een goede manier is om tot een oplossing te komen. Mijn tip voor jou is dan ook om een keer het gesprek met je vader aan te gaan, waarin je vraagt waarom hij voorstelde om permanent bij je moeder te gaan wonen. Daar zou je bij kunnen benoemen wat deze uitspraak van je vader met je deed en hoe je je nu bij de situatie voelt. Daarnaast zou je ook kunnen vragen aan je stiefmoeder hoe zij over de situatie denkt. Op die manier spreken jullie allemaal jullie gedachten en gevoelens uit en kan je zo tot een oplossing komen. Ik hoop dat je aan deze tips iets hebt en dat je snel een oplossing zult vinden. Ik hoor graag van je hoe het gegaan is! Liefs, Lisette

Hoi! Bedankt dat je je vraag hebt gedeeld. Wat fijn dat je een baan hebt gevonden! Jammer dat je woonsituatie daardoor zo vervelend wordt. Zoals ik het begrijp heb je dus twee problemen. Je kunt geen kamer vinden en je vader wil dat je bij je moeder gaat wonen. Het vinden van een kamer kan erg lastig zijn, daar heb ik ook ervaring mee. Heb je ook al geprobeerd om een kamer net buiten de stad te zoeken? Hier heb je misschien meer kans. Natuurlijk begrijp ik ook dat het vinden van een kamer niet meteen de spanning tussen jou en je vader oplost. Zelf heb ik altijd voornamelijk bij mijn moeder gewoond, ik kwam alleen af en toe een nachtje bij mijn vader slapen. Ik heb dus niet precies dezelfde ervaringen als jij, maar ik snap wel heel goed hoe jij je moet voelen! Het is niet leuk om één van je ouders te moeten missen. Jij hebt nu nog de mogelijkheid om veel bij je vader te zijn, dus het is vervelend dat hij wil dat dat verandert. Je gaf aan dat het gesprek stilvalt als je hier alleen met je vader over praat, dus misschien is het een idee om eens in gesprek te gaan met je vader en je (stief)moeder samen. Je kunt hem dan vragen waarom hij precies wil dat je uit huis gaat, en dan kun jij aangeven waarom je dat niet ziet zitten. Omdat je (stief)moeder er dan ook bijzit, zal je vader zich misschien wat meer geroepen voelen om jou een goed antwoord te geven. Je kunt in dat gesprek dan ook aangeven dat het voor jou erg wennen is om een routine die je al 9 jaar lang aanhoudt opeens aan te passen. Ik weet natuurlijk niet precies hoe je situatie is, maar het zou heel vervelend zijn als je na al die jaren met ruzie of verdriet het huis moet verlaten. In ieder geval succes met je kamerzoektocht, en laat je weten of je nog met je vader hebt gepraat? Liefs, Dian