Woonsituatie

Hoi lieve Anoniem! Wat een lastige situatie waar je nu in zit, maar wat fijn dat je hier je vraag hebt gesteld! Mijn ouders gingen scheiden toen ik 14 was, en mijn broers en ik gingen de ene week naar mijn moeder en de andere naar mijn vader. Dit hebben we heel lang zo gedaan, totdat ik 20 was! Ik ging toen het huis uit omdat ik ging studeren, maar mijn broers woonden nog wel thuis. Zij vonden het, net als ik toen ik nog thuis woonde, best vervelend worden om steeds hun spullen heen en weer te slepen. Mijn oudere broer heeft er toen dus voor gekozen om voortaan bij mijn vader te gaan wonen. Mijn ouders vonden dit allebei helemaal niet erg en juist heel begrijpelijk! Ik begrijp heel goed dat het een lastige keuze voor je is, dat was het voor mijn broer ook. Ik heb er voordat ik ging studeren ook wel eens over na gedacht om te kiezen, maar dat vond ik dan ook heel erg lastig! Ik zou je willen aanraden om vooral te kiezen waar jij denkt dat je het gelukkigst wordt! Je zou misschien ook met je ouders kunnen bespreken dat jij het heel erg lastig vindt om te kiezen, en vragen of jullie dit misschien een keer als 'proef' kunnen doen. Dan zou je bijvoorbeeld een week alleen bij je moeder kunnen blijven, en de week erna alleen bij je vader. Misschien dat dat je helpt om te kiezen! Weet in elk geval dat alles wat jij kiest helemaal goed is, als jij het maar de beste keuze vindt! Hopelijk heeft dit je een beetje geholpen! Heel veel liefs, Dieuwertje

Hi Anoniem, Wat een lastige maar ook herkenbare situatie. Heel goed dat je deze vraag stelt. Wat is precies de reden dat je moet kiezen? En wat zou jij stiekem wel echt liever willen? Wat heel moeilijk is, is dat jij het idee kan krijgen dat je ook kiest tussen welke ouder jij leuker of liever vindt, terwijl dit er eigenlijk los van staat. Je kiest alleen voor de woonsituatie die voor jou prettiger is. Jouw ouders vragen zelf of jij een keuze kunt maken, dus dan kunnen ze ook niet beledigd zijn als jij daadwerkelijk een voorkeur uitspreekt. Maar als jij ze het allerliefst wel even vaak zou willen blijven zien, dan zou ik dat zeker bespreekbaar maken. Ikzelf ben ook meer een vaderskind en ik heb er uiteindelijk ook voor gekozen om bij mijn vader te gaan wonen, ook omdat de thuissituatie daar stabieler was en ik me daar fijner bij voelde. Wat je vaders vriendin betreft: ik ken dat gevoel heel goed. Hoewel het helemaal niet het geval was, heb ik af en toe ook gedacht dat zijn vriendin mijn vader liever voor zichzelf wilde hebben. Dit was echter helemaal niet het geval. Jouw vader heeft kinderen en zijn vriendin weet dat vanaf dag 1, als zij voor jouw vader kiest, kiest ze automatisch ook voor jullie. Want jullie zijn er en gaan nergens heen. En jullie hebben natuurlijk helemaal niet gevraagd om deze situatie. Is het misschien een idee om hier eens met jou vader over te praten? Even met zijn tweetjes zodat je ook helemaal eerijk kunt zijn en je overwegingen en angsten kunt bespreken? Uiteindelijk is dit een keuze die je echt zelf het beste kunt maken. Ik zou echt doen waar jijzelf gelukkig van wordt en niet om een ander te pleasen. Maar nogmaals: als jet helemaal niet wil kiezen, zou ik dat ook uitspreken. Misschien is het fijn voor je om hier wat vaker met iemand over te praten en ook op de hoogte kunt houden van de situatie. Je kan je bijvoorbeeld aanmelden voor een buddy. Dan kun je al je problemen rondom de scheiding bespreken met iemand anders die ook gescheiden ouders heeft. Misschien lijkt dat je fijn. Heel veel succes met de situatie, blijf vooral dicht bij jezelf, geen een keuze is de verkeerde. Liefs, Anouk