Woedeaanvallen bij papa

Hoi Sara! Fijn dat je antwoorden hebt gekregen waar je iets mee kan! Vind je het vervelend als je moet huilen? Ik herken dat als ik boos ben, dat ik dan ook heel erg snel moet huilen. Ik vind het nu van mezelf niet meer zo erg dat ik snel moet huilen. Ik denk dat het beter is om te zeggen wat je wil zeggen en dat je daarbij moet huilen is dan maar zo. Het lijkt mij niet goed als je niet zegt wat je wil zeggen omdat je dan moet huilen. Misschien kun je proberen aan je vader uit te leggen dat je moet huilen omdat je boos bent, en dat je het niet express doet. Als dat niet helpt kan je misschien ook met je moeder bespreken dat je vader boos wordt als jij moet huilen? Misschien kan je moeder helpen om aan je vader uit te leggen dat huilen soms gebeurt en niet erg is. Liefs, Cristel

Lieve Sara, Wat ontzettend prettig om te horen dat je goed terecht kan bij Villa Pinedo! Als ik het goed begrijp zijn de emoties een beetje lastig? Boos of verdrietig zijn is niet erg, slecht of iets waar je bang voor hoeft te zijn. Iedereen is het wel eens een keer en het hoort er eenmaal bij. Ik had vroeger ook wel eens het gevoel dat ik niet boos of verdrietig mocht zijn, maar als je wel blij mag zijn, waarom dan niet eens een keertje boos of verdrietig? Je hoeft je daar absoluut niet schuldig over te voelen en ik denk dat het juist goed is dat je je gevoelens kan uiten! Ik heb tot de dag van vandaag nog steeds wel eens dat ik mijn gevoelens niet wil laten zien, maar steeds meer leer ik dat het zo fijn is als je dat wel doet. Wanneer ik dat namelijk niet deed, kon ik er dagen lang nog mee zitten of nog steeds boosheid voelen. Nu ik eerder er over praat waarom ik bijvoorbeeld verdrietig of boos ben, kan ik het ook makkelijker loslaten. Bij mij heeft dit best een tijd geduurd voor ik dit door had en het ook ging uitvoeren, maar nu ben ik veel meer opgelucht en maakt het mijn leven een stuk gemakkelijker! Wanneer je alles binnen houdt, omdat je bang bent dat je papa daar niet tegen kan, ga jij je er zelf misschien ook niet fijn bij voelen. Misschien als je voelt dat je boos of verdrietig bent kun je uitleggen aan je papa waarom je je zo voelt. Dit kan je papa helpen om wat meer duidelijkheid te krijgen en misschien kan hij er dan beter mee omgaan. Of je kan tegen je papa zeggen dat je het lastig vindt om bij hem emoties te hebben, omdat je het idee hebt dat hij daar niet tegen kan. Je kan ook kijken of er iemand is in de familie die jou kan helpen met het aan je papa uitleggen. Ik hoop dat ik je zo een beetje heb kunnen helpen! Jij mag altijd jezelf zijn, wanneer en bij wie dan ook. Ik hoop voor jou dat je dit straks ook bij je vader kan zijn, want dat verdien jij! Liefs, Bibi

Lieve Sara, Super goed om te horen dat je wat met deze antwoorden kan, het forum is er immers om je te helpen! Ik herken heel goed wat je schrijft over boos worden bij je vader, ik durfde dat zelf ook nooit zo goed omdat ik bang was dat mijn vader boos zou worden. Waarom ben je boos op je vader? Het is natuurlijk helemaal niet erg om een keer boos te zijn of ruzie te hebben met (1 van) je ouders, maar voor mij werkt het vaak wel goed om te bedenken waarom ik boos ben. Door het voeren van een rustig gesprek met m'n vader of moeder en daarin uit te leggen wat me dwars zit helpt vaak al enorm. Vaak voel ik dan wel frustratie en soms moet ik wel eens huilen, maar dat geeft ook niks. Misschien is het een idee als je rustig met je vader gaat zitten en uitlegt wat jou boos maakt. Het kan gebeuren dat je dan moet huilen, maar dat is helemaal niet erg. Je vader vindt het misschien vervelend om jou te zien huilen, maar dat komt omdat hij graag wil dat het goed met je gaat! Vergeet niet dat huilen heel normaal is en soms ook best wel oplucht! Misschien helpt het als je hier met een buddy over praat. Heb je toevallig al een buddy? Dit is iemand die ook gescheiden ouders heeft en jou kan helpen en adviseren in dit soort situaties :) via dit linkje kan je meer info over een buddy vinden: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Hopelijk heb ik je met mijn berichtje een beetje kunnen helpen. Je bent altijd welkom op het forum! Veel liefs en succes, Anique

Misschien moet je er gewoon met papa over praten. Dan gaat het vanzelf over