Woedeaanval

Hallo lieve Sara, Wat ontzettend goed en knap dat je deze vraag op ons forum stelt en zo ontzettend open bent! Wat moet het een lastige situatie voor je zijn... Als je ouders gaan scheiden is helemaal niet leuk en makkelijk. Dit vond ik zelf ook heel lastig. En dan is het natuurlijker nog moeilijker als je er woedeaanvallen bij krijgt... Ik zelf heb, toen mijn ouders gingen scheiden, mezelf ook heel rot gevoeld. Ik had geen last aan woedeaanvallen, maar was savonds altijd heel verdrietig en voelde me enorm eenzaam. Voor mijn broer en vader was dit heel vervelend om te zien. Ik herken je gevoel dus wel een beetje. Ik wil je daarom vertellen wat ik heb gedaan toen ik me zo voelde. Misschien heb je er wat aan ;). Wat ik om te beginnen altijd deed was een notitie op mijn telefoon bijhouden. Hierin zette ik , elke keer als er wat leuks gebeurde die dag, dat gene in. Elke keer als ik me dan vervelend voelde las ik alles nog eens door en daar werd ik al wat vrolijker van. Misschien helpt dit om je woede wat minder te maken? Je zou dit ook op kunnen schrijven en in een potje of bakje kunnen doen of bijvoorbeeld een dagboekje bijhouden. Wat me verder enorm hielp was gewoon lekker iets doen wat ik leuk vond. Ik vind muziek maken, tekenen en films kijken bijvoorbeeld heel leuk. Dit ging ik dan doen en daar werd ik al een beetje vrolijker van. Wat vind jij leuk om te doen? Vind je het bijvoorbeeld leuk om te sporten of knutselen, of misschien wel iets heel anders? Als je dat gaat doen als je een woede aanval voelt opkomen wordt je misschien al weer iets rustiger. Wat ik zelf niet heb gedaan, maar wat ik van veel mensen hoor dat enorm helpt is om ademhalingsoefeningen of yoga te doen. Je kunt gewoon videos vinden op youtube daarover. Hier wordt je heel rustig van en dit kan ook enorm helpen als je jezelf boos voelt worden! Als laatste tip wil ik je meegeven: ga eens met iemand praten. Vertel over hoe je je voelt, waar je mee zit en wat dat met je doet. Gooi alles er eens uit, dat helpt! Je kunt denken aan een van je ouders, familie, juf of meester, vriendjes of vriendinnetjes of misschien nog wel iemand anders die je vertrouwd. Als je het heel moeilijk vind om te praten, zou je je gevoel ook op kunnen schrijven en de brief laten lezen aan degene aan wie je het wilt vertellen. Wat ik je nog wil meegeven is: Op onze site hebben we wat staan over buddy's. Ga dat eens lezen, zij kunnen jou enorm goed helpen! Misschien lijkt het je fijn. Ik hoop dat je wat aan mijn tips hebt gehad en je je weer helemaal fijn gaat voelen. Heel veel liefs, Janne

Hee Sara, Wat fijn dat het Villa Pinedo forum hebt gevonden voor je vraag. Wat naar dat je zoveel last hebt van de scheiding en daar zo boos/kwaad om bent. Voor de mensen om je heen is het ook heel moeilijk als jij zo boos bent. Bij een scheiding krijg je zoveel gevoelens en emoties allemaal tegelijk. Je weet af en toe niet of je blij moet zijn, boos of verdrietig. Het moeilijkst van allemaal vond ik dat ik niet begrepen werd. Mijn ouders begrepen mij niet, mijn vrienden niet, eigenlijk begreep niemand mij. Hierdoor kreeg ik ook veel last van woede en kon ik moeilijk ergens met mijn gevoelens en verhaal heen. Ik werd ook steeds lastiger in de omgang met de mensen om mij heen, werd rebels en deed dingen die niet mochten. Mijn hevige woede-uitbarstingen bleven ook en werden soms echt heel heftig. Bij mij hielp het inhouden ook niet, wat ik uitstelde kwam later 10x zo hard naar buiten. Op een latere leeftijd ben ik in gaan zien dat ik me eigenlijk om een situatie heel kwaad maak waar ik toch niks aan kan veranderen. Ik kan het alleen accepteren en er mee leren leven. Het allerbelangrijkste in het leven ben jij en dat je gelukkig bent. Een oplossing heb ik niet, wel wat tips die mij hebben geholpen. Ik ben eerst met iemand die ik vertrouwde gaan praten over mijn emoties en gevoelens. Ook ben dingen gaan doen die ik leuk vond om te doen een nieuwe hobby, sport of lekker met vrienden wat doen. Ik legde de nadruk in mijn leven niet meer op het kwaad zijn maar meer op het gelukkig en blij zijn. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan en het heeft bij mij een aantal jaren geduurd voordat mijn woede zo minimaal was dat ik geen woedeaanvallen meer had. Ik hoop dat je hier iets mee kunt. Veel liefs, Gerjan

Hoi Sara, Wat vervelend om te lezen dat je elke avond een woedeaanval hebt. Wat mij toen heeft geholpen is het invullen van een G schema. Dat schema helpt je in te zien waardoor je zo boos bent geworden en vooral wat je volgende keer kunt doen om het te voorkomen. Je geeft dan antwoord op de volgende vragen:

• Gebeurtenis: Wat is er gebeurt? Waardoor ben je boos geworden? Op wie ben je boos geworden?
• Gevoel: Hoe voelde je je toen? Was je boos of verdrietig?
• Gedachte: Wat dacht je toen je boos was? Aan wie of wat dacht je?
• Gedrag: Wat deed je? Ging je schreeuwen of met spullen gooien? Heb je tegen iemand gezegd dat je boos was?
• Gevolg: Hoe lang was je boos? Kreeg je straf?
• Oplossing: Hoe heb je de boosheid opgelost? Wie of wat hebben je daarbij geholpen?

Misschien helpt het je wel om erachter te komen waardoor je boos wordt en wat je kan helpen om het voor te zijn.

Groetjes Amy