Wil niet meer

Lieve Romy, Bedankt voor je berichtje op het forum, fijn dat je dit met ons wilt delen! Het eerste gedeelte van je verhaal klinkt me erg bekend in de oren. Ik ging vroeger altijd om het weekend naar mijn vader en op een gegeven moment kwam er een periode waarin hij ook erg veel in slaap viel op de bank en lang uit wilde slapen, terwijl ik hem al zo weinig zag. Daar heb ik best een tijd mee gezeten en ik durfde het eigenlijk niet tegen hem te zeggen. Op een gegeven moment heb ik het met mijn stiefmoeder besproken, waarna zij het met mijn vader ging bespreken en daarna ging het beter. Ik weet niet of jij al eens geprobeerd hebt om dit bij je vader bespreekbaar te maken? Zo niet, is dat dan misschien een idee? Als je dat al eens geprobeerd hebt en/of als je echt zeker weet dat je er niet meer naartoe wilt, dan zou je een brief naar de rechter kunnen sturen waarin je aangeeft dat je niet meer naar je vader wilt en waarom. Als je dit overweegt zou je dit misschien met je moeder of iemand anders die je vertrouwt kunnen bespreken. Verder zijn er als het goed is gewoon regels voor bij wie jij wanneer bent in de vakantie en dan kan jouw vader jullie volgens mij niet verbieden om op vakantie te gaan met jullie moeder. Ik hoop dat je hier iets aan hebt, stuur gerust nog een berichtje wanneer je nog eens iets kwijt wilt of advies nodig hebt. Succes! Liefs, Mila

Lieve Romy, Ik snap dat het heel vervelend is voor je dat je je vader niet zo vaak ziet en dat áls je m dan ziet, hij in slaap valt. Ik herken het ook heel erg, want mijn vader deed dat ook altijd. Ik ben het heel erg eens met Mila, want ik denk dat het heel goed is om het met hem te bespreken. Ik snap ook wel als je dat niet zo goed durft, dus inderdaad is een brief schrijven dan een beter plan. Dan kun je bijvoorbeeld schrijven dat je het heel jammer vindt omdat je hem al zo weinig ziet, en dat hij vaak in slaap valt als je hem wel ziet waardoor je dus eigenlijk bijna geen tijd met hem kunt doorbrengen. En dat je op deze manier bijna liever niet meer naar hem toe gaat, terwijl je hem juist heel graag wilt zien want hij blijft je vader. Ik zou proberen uit te leggen dat je hem mist, want het helpt om je gevoelens te delen. ik snap ook dat het heel vervelend is dat hij zegt dat je niet met je moeder op vakantie mag, en dat zou ik ook zeker in de brief zetten. Dat je het sowieso niet leuk vindt dat hij die tijd van jullie opeist, maar ook dat je het lastig vindt om met hem op vakantie te gaan als hij weinig aandacht heeft voor jullie. Ik denk dat zo'n brief wel impact kan maken. Misschien heeft je vader niet bewust door dat hij dat doet, dus na het lezen van zo'n brief kan hij er misschien iets aan veranderen. Als je echt je best hebt gedaan om het duidelijk te maken aan hem en alsnog verandert er niks, snap ik dat je misschien niet meer naar hem toe wilt gaan. Denk wel goed na over deze beslissing want het blijft je vader dus het is een belangrijk persoon in je leven. Ik heb het op een gegeven moment tegen mijn vader gezegd en daarna is het veel beter geworden. Ik ben heel blij dat we niet het contact hebben verbroken, want ik hou van hem. Als je echt niet meer bij je vader wil wonen, zou je misschien even naar deze website kunnen kijken: www.kindbehartiger.nl. Een kindbehartiger is iemand die luistert naar wat jij vindt en wilt en dat dan probeert te vertalen en uit te leggen aan je ouders. Je moet wel toestemming hebben van beide ouders om met zo iemand te praten. In principe mag je als kind pas vanaf je 18e zelf kiezen bij welke ouder je woont, dus je zou er met je ouders over moeten praten als je echt nog maar bij 1 ouder wilt wonen en kijken of ze er mee akkoord zouden gaan. Ik zou wel aanraden om eerst te proberen de situatie wat beter te maken, want ik ben daar uiteindelijk heel blij mee geweest. Als je nog iets wilt weten of als de situatie verandert, kun je altijd nog meer vragen stellen hieronder. Laat maar weten! Liefs, Julia