Wil niet boos worden

Hoi Anoniem, bedankt voor je berichtje op het forum. Ik herken jouw situatie héél erg goed. Mijn moeder had ook al een nieuwe vriend toen mijn ouders nog niet eens gescheiden waren. Eerst kwam het nieuws dat ze bij mijn vader zou weggaan en een week later kwam het nieuws dat ze al iemand anders had daar nog eens bovenop. Achteraf bleek dat ze die vriend al een tijdje had. Ik was ontzettend boos, verdrietig en teleurgesteld. Mijn moeder is meteen bij hem ingetrokken en bleef maar vragen wanneer ik bij hen zou langskomen. Daar wilde ik echt niks van weten! Mijn moeder was allang met haar nieuwe leven bezig, terwijl mijn vader, broertje en ik nog moesten verwerken wat er eigenlijk allemaal aan de hand was en gebeurde. Dat was echt geen fijne tijd. Bij mij was het dus ook mijn moeders schuld dat mijn ouders gingen scheiden. Na lange tijd (en na veel vragen van mijn moeder) ben ik bij hen op bezoek gegaan. En nu kan ik supergoed met mijn stiefvader omgaan en de band met mijn moeder is ook weer beter geworden. Zoals ik al zei heeft dat wel veel tijd gekost en die tijd heb ik gelukkig wel gekregen (ook al wilde mijn moeder dat het allemaal veel sneller ging). Ik zou jou dus willen zeggen: Neem alle tijd die je nodig hebt om dingen een plekje te geven. Je hoeft niets te doen wat je niet wilt. Dus als jij de vriend van je moeder nog niet wilt ontmoeten, hoeft dat niet. Je kunt aan je moeder uitleggen dat je het moeilijk vindt en dat je tijd nodig hebt. Als jij er klaar voor bent, merkt ze dat vanzelf. Als je het moeilijk vindt om er met haar over te praten, kun je haar een brief schrijven waarin je opschrijft hoe je je voelt en hoe je erover denkt. Die kan je moeder dan lezen en zo kunnen jullie het gesprek daarover met elkaar voeren. Ik hoop dat je er wat aan hebt. Veel sterkte en liefs, Nadine

Lieve anoniem, Wat tof dat je hier je verhaal wil en durft te doen. Ik kan me zo goed herinneren hoe jij je nu voelt! Mijn moeder is ook bij ons weg gegaan omdat zij een jongere vriend had, en ook wat je zegt over weg van deze planeet laten halen... Ik ben het helemaal met je eens. Ik ben zelf ook heel boos geweest op mijn moeder en heb uiteindelijk zelfs besloten dat ik geen contact meer met haar wilde zolang ze bij die man bleef. Ik was alleen wel iets ouder en was vooral heel boos om de dingen die ze zij tegen mijn vader en mij tijdens een ruzie. Nu ik wat ouder ben en nog steeds heel veel gedoe heb met mijn moeder heb ik wel spijt dat ik die stap genomen heb, en zou ik liever willen dat ik het anders had aangepakt. Ik had hee, graag meer willen praten met mijn moeder en haar willen laten weten dat ik misschien niet eens echt boos was maar vooral hoeveel pijn het me deed dat zij koos voor een ander en de dingen die ze zij. Mijn advies aan jou is dan ook om vooral te blijven praten met je moeder. Vertel haar hoe jij je voelt en luister ook naar wat zij zegt. Zij zal waarschijnlijk ook wel snappen dat het pijn doet en dat je boos ben, en ik denk dat het ook echt niet haar bedoeling was om jullie zoveel pijn te doen. Dit was namelijk ook wat mijn moeder zei toen we wel een keer goed praatte. Ze begreep hoe ik me voelde maar wist niet zo goed wat ik vaan haar nodig had om mijn pijn minder te maken. Misschien kan je wel een openbriefmgebruiken om het gesprek te beginnen, als je het lastig vind. https://www.villapinedo.nl/open-brief-voor-ouders/ Ik hoop echt dat het tussen jou en je moeder niet zo uit de hand loopt als bij mij is gebeurt. Ik mis mn moeder nog regelmatig en hoop echt dat je het beteraan pakt dan ik heb gedaan.... Lieve groetjes, Charlotte

Allerliefste anoniem, Wat fijn dat jij je vraag aan ons durft te stellen! Jeetje wat vervelend zeg, maar toch begrijp ik jouw gevoelens heel erg. Mijn vader kreeg ook al snel een andere vriendin. Dit ging wel op een fijnere manier dan bij jou, maar voor mij was het ook veel te snel. Ik denk dat je best tegen je moeder kan vertellen dat je er nog niet klaar voor bent om iets met haar vriend te doen. Als je dit aan haar uitlegt kan ze er misschien rekening mee houden, want dan weet ze hoe jij je er onder voelt. Natuurlijk wil je niet de hele tijd boos zijn op je moeder, wat ik heel goed begrijp. Dat is ook niet nodig. Ik begrijp dat ze jou erg veel pijn heeft gedaan met haar actie, maar het hoeft natuurlijk niet altijd zo rot te blijven. Misschien kan je eens met je moeder praten daarover? Het kan zijn dat het je erg oplucht, waardoor je haar misschien wel weer wilt gaan vergeven. Als je wilt kan je ook een brief schrijven aan je moeder waar je al je gevoelens in zet. Deze hoef je natuurlijk helemaal niet te geven, maar het kan wel als jij dat wilt. Schrijven lucht voor mij ook altijd heel erg op! Wil je hier misschien met iemand over praten? Als je wilt kan je een Buddy nemen. Een Buddy is iemand die ook gescheiden ouders heeft en met diegene kan je dan chatten. Zo is er altijd iemand die je begrijpt. Zelf heb ik ook een Buddy en ik vind het erg fijn om te weten dat er altijd een luisterend oor is. Als je wilt kan je hier een Buddy aanvragen; https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Ik hoop dat je wat aan mijn advies hebt. Veel liefs en sterkte, Esmée

lieve anoniem, wat fijn dat je hier even je hart kunt luchten. mijn moeder is ook een keer vreemdgegaan, niet op mijn vader, maar wel bij mijn stiefvader waar ik een ontzettend goede band mee heb. ze is zelf vreemdgegaan, maar gebruikte als smoes dat hij vreemd ging. binnen 2 weken was ze bij die man waar ze zelf mee was vreemdgegaan in huis. dat vond ik ook heel moeilijk en heel raar van haar. ik vond die man ook helemaal niks en vond het maar een raar iets wat ze hadden gedaan. ik begrijp daarom ook heel erg goed dat je boos bent. die emotie is ook erg logisch in zo'n geval denk ik. ik had dat namelijk ook heel erg. wat ik alleen heb gedaan, is uhm, als mijn moeder dat zo wilt doen, dan moet ze dat zo doen. ik heb een soort van geaccepteerd dat zij dingen op een bepaalde manier aan zal pakken, die ik zelf gelukkig anders aan zal pakken, ik zag het meer als een leerproces dat ik het zo nooit zou willen doen. verder hoef je denk ik ook geen beste vrienden te worden met die man waar jouw moeder mee is vreemdgegaan, het is ook logisch dat je daar totaal geen zin in hebt, zo snel en op die manier. misschien kun je aangeven dat je tijd nodig hebt tot je hem echt beter wilt leren kennen of iets. wat ik je ook graag aan zou willen raden is een buddy. zie de volgende link: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ hierbij heb je altijd iemand waar jij even je vraag aan kan stellen, of even je hart bij kan luchten. ik hoop dat ik je een beetje heb kunnen helpen hiermee. liefs, kaylee