Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Wil niemand pijn doen

, jaar

Hallo, mijn ouders zijn eigenlijk al best wel lang gescheiden. Mijn vader ging uit huis toen ik 3 was. Maar hij had al eigenlijk een huis. Ik weet niet echt hoe. Maar ik was wel blij dat ik gelijk daar kon komen. Maar toen ik de deur open deed stond daar opeens een vrouw ze zij dat ze marieke heette. Ik vond dat goed totdat ik begreep dat ze bij ons woonde. Toen was ik een beetje in shock ;). Maar uiteindelijk vond ik dat ook goed! Ik woonde 10 dagen bij mijn moeder en 5 dagen bij mijn vader, tot dat ze gingen verhuisen toen was k 1 week bij mama en 1 week bij papa. Toen mijn zus begon te puberen wou ze niet meer ij papa wonen na 1 avond. Ik was best verdrietig maar gelukkig had ik tegen die tijd al een broertje genaamd bojan. Oh en mijn moeder had al een hele aardige man gezien genaamd mike en dat was wel leuk. Nu woon ik alleen met mijn broertje bij papa en marieke maar papa doet soms heel gemeen tegen mij en hij drinkt te veel en is vaak weg. Mijn zus is nu ook een puber en alles zit een beetje krapjes. Ik maak me heel eg zorgen over iedereen en i wil niemand pijn doen met beslissingen die ik maak en dus ik weet het allemaal soms niet meer. WAT NU??
OF

Reacties (2)

Esmée Vonk

meer dan 8 jaar geleden

Lieve Janna, Wat fijn dat jij je verhaal met ons durft te delen. Ik begrijp heel goed dat jij niemand pijn wilt doen. Heb je wel eens met papa gepraat over zijn gedrag? Misschien als je hem verteld dat jij het niet fijn vind dat hij zo doet, hij er rekening mee kan houden. Misschien vind je het ook wel fijn om met iemand anders te praten. Praten lucht meestal al heel erg op! Denk bijvoorbeeld aan een vriendinnetje, familielid of juf/meester. Je zou ook een buddy kunnen nemen als je een mobiele telefoon/tablet hebt. Dan kan je via een app met iemand praten die ook gescheiden ouders heeft. Soms is dat wel fijn. https://www.villapinedo.nl/buddy/ Ik hoop dat je wat aan mijn advies hebt. Liefs, Esmée

0

Amélie

meer dan 8 jaar geleden

Lieve Janna, Heel goed dat je ons om advies vraagt! Ik lees dat je het behoorlijk zwaar hebt en niet goed weet wat je moet doen, wat vervelend voor je! Ik begrijp heel goed dat je je soms machteloos voelt en niemand wil kwetsen, zo zit ik ook in elkaar. Ik wil alleen dat je weet dat jij hier het kind bent, en dat jij niet voor anderen hoeft te zorgen; dat is niet jouw taak. Ik zelf kan me ook heel veel zorgen maken om mijn moeder, maar ik heb geleerd dst ik daar niets mee op schiet. Vroeger durfde ik ook niets te zeggen als iets me dwarszat, omdat ik bang was iemand te kwetsen. Ik heb alleen geleerd dat als je alles opkropt dat je de emoties die je voelt niet zo goed kan verwerken, en daar kreeg ik later last van. Wat voor mij heel erg heeft geholpen was om erover te praten. Ik heb met mijn moeder gepraat iver mijn zorgen en zij heeft me gerustgesteld. Ze helpt me nu als ik gestressed ben en ik weet dat ik haar alles mag vertellen, dat hebben we afgesproken. Misschien kan jij eens met je moeder praten over jouw situatie en hoe jij je voelt, dan snapt ze hoe het is voor jou en kan ze je helpen. Je kunt ook met iemand anders praten zoals je zus of andere familie, een vriend(in) of een juf/meester op school. Voor mij heeft sporten ook heel erg geholpen, als afleiding; zo kon ik even mijn hoofd leeg maken en zorgeloos zijn. Als je dat leuk vindt kan je ook je gevoelens verwerken door verhalen, brieven of gedixhten te schrijven. Tekenen of muziek kan je ook de nodige afleiding geven om af en toe tot rust te komen. Wist je dat Villa Pinedo buddy's heeft? Dat is een jongere van gescheiden ouders waar je dan mee kunt praten, zo heb je iemand die je echt begrijpt. Je kunt hier kijken: https://www.villapinedo.nl/buddy Wat je vader.betreft kan je misschien ook eens met hem praten, als je dat durft. Het is heel erg lastig dat begrijp ik, maar je mag het best zeggen als je je niet fijn voelt. Misschien heeft hij helemaal niet door dat je zijn gedrag kwetsend vindt, en hopelijk gaat hij er dan wat aan doen als je het hem gezegd hebt. Als je een klik hebt met Marieke dan kan je misschien met haar praten zodat jullie met z'n drieën een oplossing kunnen vinden, dat is misschien makkelijker. Je zou ook een brief aan je vader kunnen schrijven. Ik wil echt benadrukken dat jij lekker kind mag zijn en dat je je geen zorgen hoeft te maken. Je mag best zeggen hoe je je voelt, wees niet te bang om voor jezelf te zorgen en voor jezelf op te komen. Je kan het! Focus op de positieve dingen en gun jezelf af en toe een beetje afleiding, en dan zul je je hopelijk wat beter voelen. Heel veel succes, Liefs, Amélie

0

📝 Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter