Wil ergens anders wonen

Hey ik snap je volledig ik zou hier gewoon met je moeder over praten het is toch je moeder en daar hoor je mee te praten. ze moet jouw keuzes gewoon accepteren

Wat ik heb geleerd is dat het belangrijk is om ook is een keertje voor jezelf te kiezen. Praat er over met je moeder ze zal vast niet boos worden.

Lieve Danique, Bedankt voor je berichtje op het forum, fijn dat je je verhaal met ons wilt delen! Ik kan me heel goed voorstellen dat je de thuissituatie bij je moeder niet zo fijn vindt. Zelf heb ik bij mijn vader vroeger ook nooit echt een eigen plekje gehad en dat vond ik best wel lastig. Mijn vader is nog weleens gewisseld van woonadres (bijv. bij mijn opa en oma of bij een nieuwe vriendin). Er werd voor mij steeds een bed in een kamer gezet die al voor iets anders gebruikt werd. Ik hoefde er niet samen met iemand anders te slapen, maar het voelde ook niet echt als mijn eigen plekje en ik kon er niet altijd even alleen zijn als ik dat wilde. In één huis sliep ik bijvoorbeeld met een luchtbed in de eetkamer. Het was voor twee weekenden in de maand, verder woonde ik bij mijn moeder waar ik gewoon mijn eigen kamer had. Onder andere daarom besloot ik er niets mee te doen. Achteraf zie ik eigenlijk pas in dat dit ervoor gezorgd heeft dat ik me nooit thuis heb gevoeld bij mijn vader en dat vind ik erg jammer. Dat jij het niet zo fijn vindt om jouw kamer met jouw zusje te delen snap ik dus heel goed. Het is extra vervelend dat jullie daardoor ook nog eens vaak ruzie hebben. Je vraagt wat ik zou doen in jouw geval en ik zou dan toch proberen het erover te hebben met mijn moeder. Achteraf gezien was het voor mij ook beter geweest om het er met mijn vader over te hebben. Het is lief dat je rekening probeert te houden met haar gevoelens, maar ik denk dat het voor haar uiteindelijk het allerbelangrijkst is dat haar kinderen zich goed voelen! Heb je al eens aangegeven dat je de woonsituatie best wel moeilijk vindt? Dan kunnen jullie misschien samen kijken of jullie er een oplossing voor kunnen bedenken. Dat zou eventueel bij je vader wonen kunnen zijn, maar misschien zijn er ook wel andere oplossingen mogelijk? Ik vind in ieder geval dat je je zeker niet egoïstisch hoeft te voelen als je het tegen haar vertelt. Je zou eventueel ook eerst met je zusje kunnen bespreken hoe zij erover denkt en dan daarna samen met haar met jullie moeder praten. Zo hoef je het niet alleen te doen, dat lijkt mij wel fijn! Ik hoop dat je hier iets aan hebt, heel veel succes! Laat je anders nog even weten hoe het afgelopen is? Heel veel liefs, Zoë