Wil er graag over praten

Hi Susanne! Wat goed dat je hier een berichtje plaatst. Natuurlijk kun je hier terecht. Ik vind het knap van je dat je er na al die jaren voor jezelf achter bent gekomen dat je het soms nog best moeilijk vind. En het is nog veel knapper dat je daarover wil praten. Dat kan en mag hier! Ik vind je verhaal overigens op bepaalde vlakken ook heel herkenbaar hoor: toen ik zelf aan de slag ging bij Villa Pinedo kwam ik erachter dat sommige dingen toch best wel moeilijk zijn, en dat ik daar gewoon nooit meer bij heb stil gestaan, maar ik denk dat het goed is om je dat te realiseren en om er iets mee te doen en om erover te praten. Ik denk dat het goed is om erover na te denken waar je over wil praten en wat je precies zoekt. Als je merkt dat de scheiding echt iets is wat je heel erg dwars blijft zitten, waar je tegenaan loopt, en wat je op een goede manier wil verwerken, kan het misschien ook nuttig zijn om daar eens met een professional, zoals een psycholoog of POH-GGZ (bij de huisarts) te praten. Dat hoeft allemaal niet per se hartstikke intensief, maar soms kunnen een paar gesprekken je al helpen om dingen op een rijtje te zetten. Als je meer op zoek bent naar het uitwisselen van ervaringen met andere jongeren zit je hier op je plek. Als je ervaringen of situaties die je graag kwijt wilt, deelt op het forum, dan zullen daar absoluut leeftijdsgenoten op reageren, want ongeveer alle forumvrijwilligers van Villa Pinedo zijn tussen de 18 en 26 jaar. Daarnaast hebben we ook een buddy-project. Dat is officieel voor jongeren tot 23 jaar, maar als ik in jou schoenen zou staan, zou ik me gewoon aanmelden, want er zijn ook wat oudere buddy's en wellicht wordt er iemand voor je gevonden. Je kunt dan in een speciale app met iemand chatten die ook gescheiden ouders heeft en weet hoe het allemaal is. Hier lees je daar meer info over: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Succes met alles! Anne

Beste Susanne, Welkom op het forum! Wat goed om te lezen dat je je emoties na jaren wegdrukken toch wilt uiten. Ik herken me erg in jouw verhaal, mijn ouders zijn al 12 jaar gescheiden en heb er ook nooit over gepraat. Daar heb ik toch last van gehad en ik merk dat praten echt oplucht. Heel goed om te zien dat je daar open voor staat! Helaas is het inderdaad zo dat onze Buddy's alleen voor kinderen tussen den 10 en 23 jaar zijn. Aangezien je 24 bent kun je het misschien nog wel proberen, ik weet niet helemaal zeker hoe dat werkt. Mocht dat niet lukken dan kun je natuurlijk altijd hier op het Forum terecht! Ons Forumteam staat altijd voor je klaar als je een berichtje stuurt. Je kunt hierin je verhaal doen of specifieke vragen stellen. Als dat je niet genoeg diepgang geeft en je wil echt dieper op je emoties ingaan zou je op zoek kunnen gaan naar een psycholoog. Ook zijn er bij de huisarts praktijkondersteuners die gespecialiseerd zijn in geestelijke gezondheidszorg (POH-GGZ). Daarnaast kun je hopelijk ook terecht bij vrienden en familie. Ik snap dat dat spannend is, zeker als het zoiets persoonlijks is, maar het kan ook super fijn zijn. Zij kennen jou immers het beste en begrijpen als geen ander jouw situatie en hoe je je voelt. Ik zelf praat er het laatste jaar ook over met mijn vrienden. Twee daarvan hebben ook gescheiden ouders en dat is extra fijn omdat ze je echt helemaal begrijpen, maar ook vrienden die dit niet hebben meegemaakt zijn er wel voor me. Mijn beste vriendin bijvoorbeeld heeft geen gescheiden ouders, maar toch is alleen al een luisterend oor en een knuffel achteraf al zo ontzettend fijn! Ik hoop dat je een vriend of vriendin hebt bij wie je terecht kunt! Misschien kan je er ook met broers of zussen over praten als je die hebt, zij hebben immers in dezelfde situatie gezeten en begrijpen het helemaal. Ik weet niet of je momenteel werkt of een opleiding doet, maar meestal zijn er binnen scholen en bedrijven vaak wel mensen die je in vertrouwen kunt nemen. Op school hadden we een mentor, op de uni heb ik nu een coach en ik denk dat er in het bedrijfsleven vast ook wel een persoon is met wie je zou kunnen praten. Wat voor mij ook heeft geholpen in tijden dat ik niet met mensen kon praten was schrijven. Als ik ' avonds alleen was en niet kon slapen helpt het me om mijn gedachten van me af te schrijven als het ware. Dat leegt mijn hoofd een beetje en helpt me om rustiger te worden. Ook ga ik hardlopen als ik emotioneel of gestressed wordt, dat is mijn manier om te ontspannen. Het is niet de bedoeling dat je daarmee je emoties weer onderdrukt, maar als je even niet kan praten met iemand dan helpt dat misschien even. Praten is voor velen de beste manier om je emoties te verwerken en ik hoop dat het lukt om iemand te vinden die er voor je is. Ik hoop dat dit je verder helpt, heel veel succes! Liefs, Amélie