Weinig vrijheid

Lieve anoniem, Dankjewel dat je hier op het forum om advies komt vragen! Je schrijft dat je sinds de zomer ineens bij je vader moest gaan wonen ipv je moeder en dat er toen dus veel is veranderd. Ik kan me goed voorstellen dat dat heel lastig is geweest en snap ook goed dat je hier om hulp komt vragen. Ik kan me nog wel herinneren dat ik het moeilijk vond dat mijn vader ging verhuizen, helemaal switchen van bij wie je woont lijkt me dan nog lastiger! Zeker als je zoals je schrijft veel vrijheid had, zal dat heel erg wennen zijn dat je dat nu niet meer hebt. Heb je hier al weleens over gepraat met je vader of stiefmoeder? Misschien is dat een idee. Je zou dan kunnen aangeven, zoals je hier ook doet, dat je bij je moeder veel meer vrijheid had door dat je weleens alleen thuis was, en dat je het moeilijk vindt dat je dat nu niet meer hebt. Ik denk dat ze dat best wel kunnen begrijpen als je dat uitlegt. Wie weet kunnen jullie dan afspreken dat je stiefmoeder bijvoorbeeld 1 middag in de week of af en toe een dagje iets buiten de deur gaat doen zodat jij wat vrijheid hebt? Qua vrienden is het inderdaad ook wel lastig als je naar een andere stad verhuist. Maar ook al denk je dat het misschien toch niet gebeurt (dat dacht ik toen mijn vader ging verhuizen), overal kun je weer nieuwe vrienden maken. Ik was heel bang dat ik het heel saai zou gaan hebben bij mijn vader toen hij ging verhuizen, maar uiteindelijk heb ik ook daar nieuwe vrienden gekregen. Lid zijn van een sportclub, zoals jij al bent, kan daarbij helpen. Ook deelnemen aan sociale activiteiten in de buurt. Bij mij in de buurt was toen iets georganiseerd voor jongeren die iets met fotografie wilden doen, daar ben ik toen heen gegaan en heb ik nieuwe mensen uit de buurt leren kennen, waaronder ook een meisje waar ik nu nog steeds goede vriendinnen mee ben. Dus misschien kun je kijken of er sociale activiteiten bij jou in de buurt zijn? Of misschien krijg je wel nieuwe vrienden via je soort of je nieuwe school? :) Verder schrijft je dat je vaak geïrriteerd bent door je stiefmoeder en stiefbroertje en ook vaak moe. Vooral dat moe zijn herken ik wel. Toen er bij mij thuis veel in de situatie veranderde was ik ook vrij veel moe. Ik was vooral moe omdat ik heel veel gevoelens en gedachten had waarvan ik gewoon niet goed wist wat ik ermee moest. Erover praten, waardoor ik alles meer een plekje kon geven en beter kon verwerken en accepteren, heeft mij toen veel geholpen. Mensen hoeven je dan niet per se advies te geven of te helpen, maar gewoon af en toe je verhaal of gedachten kwijt kunnen lucht vaak al op, je voelt je daardoor vrijer en uiteindelijk ook minder moe. Heb je mensen in je omgeving met wie je over de situatie en je gevoelens enzo kan praten? Ik weet niet of je het wat vindt, maar ik denk ergens dat een buddy van villapinedo misschien wel een idee voor je is. Je kunt je daar op deze website voor aanmelden: https://www.villapinedo.nl/buddy en daar kun je ook meer informatie vinden. Je krijgt dan een buddy, een jongere die ook geschieden ouder heeft en jou daardoor dus goed zal begrijpen, waarmee je via een app contact kunt hebben, en dus ook gewoon af en toe als je daar behoefte aan hebt even je verhaal aan kwijt kunt. Als je het niets vindt hoeft het natuurlijk niet, maar ik denk dat het je wel zou kunnen helpen. Ik hoop dat je iets hebt aan mijn verhaal en wens je veel liefs en sterkte! :) Samantha

Hallo, Bedankt voor je berichtje. Wat vervelend dat je zo geïrriteerd bent door je stiefmoeder en stiefbroertje. Dat is heel vervelend, ik herken dit ook wel met andere personen in mijn leven, daar word ik ook heel moe door. Ik vroeg mij af welke sport je doet en of dat een beetje in de buurt is van waar je woont? Misschien dat je daardoor wel vrienden maakt. Ik denk dat het ook tijd nodig heeft, vooral als je je eerst ergens moet huisvesten. Ik heb dit zelf ook gehad, ik kwam in een klein dorp te wonen na de scheiding van mijn ouders en het duurde ook even voordat ik mij zelf weer kon zijn en ook vrienden komen maken. Kun je misschien met iemand van school hierover praten? Misschien dat zij ook tips voor je hebben. Wat betreft meer je rust hebben, zou je bijvoorbeeld ook kunnen gaan wandelen of je stiefmoeder willen vragen of ze een keer uit huis wil gaan, zodat je even meer tijd en rust voor jezelf hebt. Ik wens je veel liefs,

Hoi, bedankt voor je bericht op het forum. Wat een lastige situatie! Ik kan me er wel iets bij voorstellen... ik woonde namelijk al op kamers in een andere stad voor mijn studie toen mijn ouders gingen scheiden. Ik was dus gewend om alles zelf te doen, zelfstandig te zijn. Als ik dan in het weekend bij mijn vader kwam was hij in verband met zijn werk vaak pas laat thuis, waardoor ik ook veel alleen was. Maar net als jij vind ik dat helemaal niet erg. Als ik bij mijn moeder en stiefvader kwam waren zij er altijd wel. Of in ieder geval een van de twee was thuis. Dan moest ik ook erg wennen want het voelde alsof ik geen tijd en plaats meer écht voor mezelf had en een beetje 'in de gaten gehouden werd '. Nu blijf ik in de weekenden ook in de stad waar ik op kamers zit omdat ik daar nu werk dus de situatie heeft zich bij mij eigenlijk vanzelf opgelost. Maar bij jou is dat anders.. kun je goed met je stiefmoeder overweg? Als dat zo is kun je het er misschien eens met haar over hebben. Eigenlijk kun je dan precies vertellen wat je hier schrijft.. hoe het voor jou is en hoe je je voelt.. misschien heeft zij daar helemaal geen erge in waardoor ze er nu ook geen rekening mee kan houden.. Je zou ook eens kunnen kijken wat er bij jouw in de buurt nog meer te doen is. Je vertelt dat je 1 keer in de week sport. Dat is al een goede manier om meer mensen te leren kennen. Misschien kom je daar wel mensen tegen waar je een keertje wat mee kunt gaan doen. Zo ontdek je weer nieuwe dingen om te doen die je misschien wel heel leuk vindt! Natuurlijk blijft het wel jammer dat je vrienden die je al hebt zover weg wonen. Jullie kunnen misschien een keer in het weekend of in een vakantie naar elkaar toegaan? Of skypen, zodat je toch met je vrienden in contact kunt blijven. Ik hoop dat je hier iets mee kunt! Heel veel succes en als je nog vragen hebt ben je altijd welkom op het forum! Liefs, Nadine

Wat een vervelende situatie. Maar het balletje ligt nu helaas bij jou. Het is heel lastig om opeens zo’n grote verandering te ondervinden, daarnaast zitten er nog eens dubbele emoties aanvast. Aangezien je naar je vader moest omdat je thuis niet kon blijven ivm de machteloze situatie van je moeder. Je leeft nu bij je vader en zijn familie waar je niet genoeg vrijheid kan vinden, ook geef je aan dat je vrienden ver weg zijn. Dus sporten is je enige uitgang. Toen je bij je moeder thuis woonde heb je blijkbaar veel vrienden gemaakt, maar waarom lukt dit hier niet? Bij je moeder had je ook meer vrijheid thuis, maar waarom zoek je je vrijheid niet op buiten de deur? Een goed voorbeeld is touw trekken. Hoe harder jij aan de ene kant trekt, hoe harder de andere terug zullen trekken. En hoe meer spanning er op het touw komt te staan. Dit is volgens mij een goede beschrijving over de situatie die nu bij jou thuis afspeelt. Maar probeer het touw eens los te laten. De situatie is nu eenmaal hoe het is, hoe vervelend en lastig ook. Je kan er nu niks aan doen. Dus moet je leren accepteren! Dat is heel lastig en zal ook echt niet gemakkelijk gaan. Maar het is wel een doel dat je voor jezelf moet opstellen! Want hoe ga jij het in de tussentijd bij je vader leuk maken met leuke mensen om je heen? Wellicht leuke vrienden waar je naartoe kan vluchten voor vrijheid! Als je vaker van huis zult gaan merk je ook dat je irritatie voor je stiefmoeder en stiefbroertje minder wordt omdat je dan niet zo op elkaars lippen zit! En spreek je irritatie eens uit, ga eens aan tafel met je stiefmoeder en vertel wat je hier zegt. Misschien kunnen jullie wel een afspraak maken zodat jij een vrij middagje krijgt of een vrije avond alleen. Want je stiefmoeder kan niks aan de situatie veranderen als ze niet weet dat ze iets moet veranderen! Je weet niet wanneer je moeder terug komt of wanneer je die vrijheid terug krijgt. Dus probeer er in de tussentijd iets leuks van te maken! Voor jezelf. En dat gaat je sowieso lukken, heb vertrouwen en laat dat touw los! Leren accepteren, dat is mijn gouden tip. Hoe lastig het soms is ... succes!