ik weet niet hoe het is

Hoi lieve Lieke, Goed dat je je vraag hier bij ons op het forum stelt! Je schrijft dat je ouders al gescheiden zijn sinds jij heel jong was, en dat je dus niet weet hoe het zou zijn wanneer ze nog bij elkaar geweest waren. Ik snap heel goed dat je je daar soms best emotioneel door kan voelen. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik twee weken oud was, dus ik heb in eenzelfde situatie gezeten. Ik weet ook niet hoe het geweest zou zijn als mijn ouders nog bij elkaar waren. Ik heb het daar ook best wel moeilijk mee gehad. Ik heb de scheiding zelf, net als jij, nooit bewust meegemaakt. Veel mensen zeiden altijd dat ik daar geluk mee had en dat begreep ik nooit. Juist omdat ik nooit had gezien dat mijn ouders ooit van elkaar hielden, juist omdat ik de scheiding niet bewust heb meegemaakt kostte het me moeite om het te accepteren. Maar toch hadden die mensen die dat zeiden, dat ik geluk had dat ik niet beter wist, ergens wel gelijk. Ze hebben gelijk in het stuk dat ik nooit de ruzies vooraf aan de scheiding heb meegemaakt, en dat is in ieder geval fijn. Dat geldt ook voor jou. En ook weet ik niet goed wat ik precies mis. Juist doordat ik niet weet hoe het is om met mijn ouders samen in 1 huis te wonen, als 1 gezin, weet ik ook niet wat ik mis. Natuurlijk zag ik wel hoe het bij vriendjes en vriendinnetjes thuis zonder gescheiden ouders was, en dacht ik dat te missen, maar ik weet niet of mijn situatie wel net zo fijn geweest zou zijn. Mijn ouders zijn niet voor niets uit elkaar gegaan en die van jou vast ook niet. De kans is groot dat wanneer ze nu nog bij elkaar waren, ze niet gelukkig met elkaar waren geweest. Vooral die gedachten heeft me uiteindelijk wel geholpen het te accepteren. Mij heeft het altijd wel geholpen door te denken aan de punten die ik je net vertelde en door vooral te focussen op wat ik wel heb, en de positieve kanten van mijn situatie. Misschien dat jou dat ook helpt. Ik heb je nu niet echt een kant en klare oplossing gegeven, want die is er helaas ook niet, maar toch hoop ik dat ik je een beetje heb geholpen met het delen van mijn verhaal en hoe ik daarmee ben omgegaan :) Als je nog meer vragen hebt kan je ze altijd weer hier op het forum stellen! Liefs en sterkte, Samantha

Hallo Lieke, Het is hel begrijpelijk dat je er emotioneel van wordt. 1 jaar is ook niet heel lang geleden. Ik had dat toen ook, toen mijn ouders uit elkaar gingen. Het heeft gewoon even tijd nodig. Wat voor mij wel heeft geholpen is om te praten met een familielied over je eigen gevoelens. Dan had ik altijd het gevoel dat ik het kwijt was. Wat bij mij ook goed hielp was het schrijven van een brief en deze vervolgens het scheuren. Ik had daarmee alle woede uit mij. Jij kunt de brief bijvoorbeeld in plaats van te scheuren ook aan je ouders geven, als dat oplucht. Afleiding zoeken, bijvoorbeeld iets leuks doen werkt bij mij trouwens ook altijd goed. Ik hoop dat je hier iets aan hebt! Ik wens je veel liefs! Anne

Lieve Lieke, Knap van je dat je hier om tips vraagt! Je ouders waren al snel gescheiden. Mijn ouders gingen scheiden toen ik 14 was, dus ik weet wel hoe het is als je ouders bij elkaar zijn. Voor mij was dit niet altijd fijn, want ze maakte veel ruzie, en er was niet echt liefde tussen mijn ouders te zien. Dat is eigenlijk wel een reden dat ik een beetje blij ben dat ze zijn gaan scheiden, want nu zijn ze allebei weer gelukkig, wat ze eerst niet waren. Ik begrijp heel goed dat jij soms emotioneel kan zijn omdat je niet weet hoe het is om met ouders die bij elkaar zijn te hebben. Ik heb vaak tegen mezelf gezegd dat ik eigenlijk niet met 'als...' moet nadenken, dus bijvoorbeeld, 'als mijn ouders nog bij elkaar waren dan...',, want dat is verleden tijd, en gaat eigenlijk niet meer gebeuren. Ik denk dat ik je als tip kan meegeven dat je niet moet nadenken over hoe het had kunnen zijn, omdat dat eigenlijk niet gaat gebeuren. Kijk naar de voordelen die het met zich meebrengt, ook al lijken soms de nadelen zwaarder te voelen. Je kan hoe het is niet veranderen, je ouders hebben denk ik heel goed nagedacht over de keus om te scheiden, waarschijnlijk omdat ze dan allebei gelukkiger zullen zijn dan als ze bij elkaar zouden blijven. Nog een tip die ik je kan geven is dat wanneer je emotioneel bent, je iets kan opschrijven wat je voelt, of dat je muziek gaat luisteren. Wat ik fijn vond was het delen met iemand wat ik voel, zou dat ook wat voor jou zijn? Ik hoop dat je in ieder geval iets hebt aan een van de tips. En emotioneel zijn mag! Ik denk dat dat heel normaal is en juist goed is van je. Ik wens je veel succes. Liefs, Micha