Weer bij mijn vader wonen

Lieve Miranda, Wat een ontzettend nare situatie. Ik kan me heel goed bedenken dat als je je thuis niet goed voelt, je school er ok onder gaat leiden. toen ik zelf te horen kreeg dat mijn ouders gingen scheiden ging ik net mijn examenjaar in. Voor de examens zei mijn school dat ik er zo slecht voor stond dat ik maar geen examen most doen omdat ik het toch niet zou halen. Uiteindelijk heb ik mooi mijn examens gehaald in een keer, met hulp en steun van mijn vader. Maar dat was natuurlijk niet je vraag. Hoe het wettelijk zit met wie bepaald waar jij moet wonen weet ik niet. Volgens mij is het zo dat als je 12 jaar of ouder ben je wel in gesprek mag/moet met mensen om te laten horen wat jij vind zodat de rechter daar rekening mee kan houden. Mijn broertje en ik hebben bijvoorbeeld gepraat met een mediator (iemand die bemiddeld tussen ouders, zodat er geen ruzie komt). Zij heeft onze meningen mee genomen in de afspraken tussen mijn ouders zodat wij allebei beide ouders konden blijven zien, maar bij onze vader konden wonen. Als dit bij jou niet gebeurt is toen je ouders uit elkaar gingen omdat je toen nog niet oud genoeg was, zou je altijd die brief kunnen schrijven en opsturen naar de kinderrechter, niet geschoten is altijd mis, wie weet helpt het wel. misschien heb je hier helemaal geen behoefte aan, maar toch wil ik je even vertellen over het Buddyproject. dit zijn namelijk jongeren zoals jij en ik met gescheiden ouders, die er via een appje voor jou zijn. Hij of zij kan een luisterend oor bieden als je ergens mee zit, of advies geven of gewoon even praten over je school of waar jij maar behoefte aan hebt. https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ bij dit linkje kun je informatie vinden en jezelf aanmelden als dit je wat lijkt. Lieve Miranda, ik hoop dat ik je een beetje geholpen heb, en dat het gauw weer wat beter gaat en je beter in je vel komt te zitten. Lieve groetjes, Charlotte

Lieve Miranda, Wat goed dat je hier je vraag aan ons durft te stellen. Wat vervelend om te lezen dat alles nu ineens veranderd is en je het niet echt meer naar je zin hebt na de verhuizing. Ik kan me goed voorstellen dat zo'n verhuizing niet makkelijk is en veel emoties met zich mee brengt. Ook kan ik me wel voorstellen dat je liever in het oude huis was blijven wonen, en daar nu dus ook graag naar terug wilt. Goed dat je er wel al met je ouders over hebt gepraat, ook al had dit misschien niet het gewenste effect. Je vraagt wat de kans is dat je weer bij je vader kan wonen. Zoals ik je berichtje nu lees, lijkt het niet echt alsof die kans heel groot is, maar ik ken je ouders en de hele situatie niet, dus echt een antwoord op je vraag kan ik je niet geven. Wel wilde ik je vertellen dat er iets als een kinderrechter bestaat inderdaad, maar dat noemde je zelf ook al. Want in principe is het zo dat je ouders tot je 18e dit soort dingen voor jou bepalen, en dus ook waar je woont. Maar je hebt wel vanaf 12 jaar het recht om gehoord te worden, dat noemen ze het hoorrecht. Dat betekent dat je inderdaad een brief kunt schrijven aan de rechter, als je iets in je situatie wilt veranderen en je er samen met je ouders niet uit komt. Het is dan goed om te schrijven wat je wilt, en waarom je dat wilt. Het wil niet zeggen dat de rechter je dan meteen je zin geeft, maar hij zal wel kijken naar de situatie en wat hij denkt dat het beste voor jou zal zijn. Dus ook al heb je zelf het idee dat het geen zin zal hebben, denk ik dat je het wellicht zou kunnen proberen. Je hebt er niet heel veel mee te verliezen lijkt mij. Verder is het natuurlijk ook nog een optie om een brief te schrijven aan je ouders. Je schreef al dat praten niet echt hielp, maar wie weet kan een brief wel helpen. Ik vond het zelf vroeger altijd fijn om via een brief of mail over dit soort lastige dingen te praten met mijn ouders. Hierdoor kon ik goed nadenken van te voren wat ik precies wilde vertellen aan ze, en kon ik het goed verwoorden. Mijn ouders hadden vervolgens ook de tijd om het rustig te lezen, en erover na te denken voordat ze een reactie zouden geven. Doordat jullie allebei meer tijd hebben om na te denken, kan het best zijn dat jullie elkaar beter begrijpen en er misschien een andere reactie komt. Al hoeft het natuurlijk niet per se, het zou ook kunnen dat je ouders ook hun eigen redenen hebben waarom de situatie is zoals hij nu is en waarom ze het niet zouden willen veranderen. In dat geval denk ik dat het goed kan zijn om er toch nog eens met je ouders over te praten. Je kan je ouders dan best vragen waarom zij vinden dat het niet anders kan, dat je graag duidelijkheid wilt, ik denk dat ze dat best wel zullen begrijpen. En je schreef al dat je moeder wel met oplossingen kwam voor al je problemen, dat lijkt me al een hartstikke fijn begin. Als het niet lukt om de situatie echt te veranderen naar hoe jij het wilt, kun je er maar het beste de huidige situatie zo fijn mogelijk maken. Zo zou je bijvoorbeeld kunnen kijken of je weleens met vrienden van bij je oude huis, bij je nieuwe huis kunt afspreken, om je minder alleen te voelen bijvoorbeeld. Of misschien kun je iets van een sport of muziek doen daar in de buurt, om nieuwe mensen te leren kennen. Ik noem maar wat. Het is goed om het er samen met je ouders over te hebben, zodat je samen tot oplossingen kunt komen. En misschien is het zelfs een idee om nog eens met je mentor te praten? Je mentor heeft zelf al aangegeven je te willen helpen, dat lijkt me heel fijn. Wie weet kan je mentor nog wel iets voor je betekenen, daar hoef je je dan echt niet schuldig over te voelen. Natuurlijk doet je moeder haar best voor je, maar dat wil niet zeggen dat jij het niet moeilijk ermee hebt. Het is juist goed om hulp te accepteren :) Ik weet dat mijn reactie ondertussen al best lang is, en ik eigenlijk niet echt je vraag heb beantwoord. Toch wil ik je ook nog even laten weten dat we hier bij Villa Pinedo een buddy project hebben. Als je je daarvoor aanmeldt, dan krijg je een buddy (dat is een jongere met gescheiden ouders, dus net als jij en ik) waarmee je via de Villa Pinedo app kunt praten. Daar kun je dan terecht als je even je verhaal kwijt wilt, of als je vragen hebt en graag advies wilt. Diegene is er gewoon altijd voor je. Dat zou je misschien ook nog wel kunnen helpen om je minder alleen te laten voelen. Dus wie weet dat je daar ook nog wat aan zou kunnen hebben, ik geef hier nog de link zodat je zelf meer informatie erover kan lezen: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Oh en voor als je het interessant vindt, heb ik hier ook nog een link over wat jouw rechten zijn: https://www.villapinedo.nl/blog/welke-rechten-als-kind-deel-2-hoorrecht/ Ondanks dat mijn reactie veel langer was dan alleen je vraag, hoop ik dat je er toch wat aan hebt. Als je toch meer vragen hebt, dan ben je hier natuurlijk altijd welkom op het forum :) Ik wens je veel liefs, Samantha