Wat zouden jullie doen in deze situatie?

Hey Yannick, Wat een nare situatie zeg! Ik snap dat die woorden van de vriendin van je vader je ontzettend veel pijn deden en logisch dat je daarna bij je moeder bent gaan wonen.Fijn dat je je ervaring hier ook hebt gedeeld. Als ik in jouw schoenen stond was ik met de hulp van mijn moeder naar de psycholoog gegaan en er dan voor zorgen dat mijn vader ook gesprekken zou krijgen. Bij de organisatie waar ik gesprekken krijg, heeft ook meteen gesprekken met mijn ouders over mij:) Misschien is dat wel fijn. Ik denk dat je je hart moet volgen bij de keuze of je met je vader zou willen praten. Ik zelf zou het doen met professionele hulp maar ik zou het niet kunnen om in zo'n situatie alleen naar mijn vader te gaan. Misschien is het fijn om een buddy te nemen, dat is een jongere met gescheiden ouders waar je al je ervaringen mee kan delen, je kan helpen en naar je luistert. Dit is de link ernaar. https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Ik wens je alle liefde en geluk toe liefs, Dolores

Hallo Yannick, Bedankt voor je reactie en wat goed dat jij je vader hebt verdedigd, dit had ik ook gedaan als ik jou was. Ik snap heel goed dat deze uitspraak je boos en verdrietig heeft gemaakt. Goed dat je ook met je vader hierover hebt gepraat over wat je dacht en voelde. Ik snap dat je soms bij je moeder en/of vader niet alles kwijt kan, daarom is het ook zo fijn dat je dan hier of bijvoorbeeld bij vrienden of familie terecht kunt voor advies of een luisterend oor. Ik weet hoe fijn het kan zijn om soms feedback te krijgen van mensen die ik niet ken, meestal krijg je dan toch een ander inzicht in bepaalde zaken. Je geeft aan graag weer contact met je vader zou willen hebben, maar dit niet goed durft. Dit geeft dus al aan dat je het wel zou willen. Waarom ben je bang hierover? Ik snap dat het eng is om na een grotere ruzie contact te zoeken, maar ik denk ook dat je vader enorm veel van je houdt en misschien ook wel behoefte heeft om jou weer te zien of te spreken. Ik heb geen ervaring met jou situatie, omdat ik het contact met mijn vader juist heb verbroken. Maar als ik in jou situatie was, zou ik gewoon op hem af stappen, door hem bijvoorbeeld te bellen of een bericht te sturen. Ik snap dat dit best eng kan zijn, omdat je niet weet hoe hij zal reageren. Je kunt bijvoorbeeld dan ook eerlijk aangeven dat je het spannend vindt en niet weet of hij nog even tijd nodig heeft. Dan heb je meteen gezegd waar je bang voor bent. Als je daar antwoord op krijgt weet je of het nog te vroeg is of dat het al mogelijk is om langzaam weer stappen te zetten. Als jullie weer contact krijgen, kunnen jullie het langzaam aangaan door bijvoorbeeld eerst ergens wat te gaan drinken en pas later dan bij hem thuis weer te komen. Zo zou ik dat in ieder geval in jou situatie doen, vooral het rustig opbouwen lijkt mij belangrijk en misschien ook even niet praten over de vriendin van je vader, voordat er nog meer ruzie ontstaat. In ieder geval heb ik het op deze manier ook al een keer aangepakt met een goede vriendin. Zo zijn we langzaam weer naar elkaar toe gegroeid, we hebben daarbij het ruzie onderwerp (in haar geval haar vriend) vermijdt tijdens de eerste keren dat we elkaar weer hebben gezien). Ik wens je veel liefs, Anne

Lieve Yannick, Bedankt voor je vraag op ons forum, super stoer dat je je verhaal met ons deelt! Wat heftig dat het contact tussen jou en je vader op deze manier is verbroken. Ik vind het echt ontzettend dapper van je dat je tegen je vader hebt gezegd dat de uitspraak van de vriendin van je vader jou pijn en verdriet deed. Erg jammer dat je vader op deze manier reageerde! Toen ik 18 jaar was heb ik er voor gekozen het contact met hem te verbreken, ik had het gevoel dat alleen zijn nieuwe vrouw en haar kinderen belangrijk waren en ik voelde me totaal niet meer gezien door hem. Dat maakte me heel erg verdrietig. Mijn stiefmoeder deed ook heel erg gemeen tegen me en ik wilde niet langer met haar in een huis wonen, toen ik dit aangaf ontstond er een grote ruzie en een dag later heb ik mijn spullen gepakt en ben ik bij mijn moeder gaan wonen. Ik heb toen een half jaar geen contact met mijn vader gehad, ondanks het verdriet dat ik had miste ik hem. Ik wist niet goed wat ik moest doen, iedereen in mijn omgeving vond er iets van. Sommige mensen begrepen niet hoe je kon leven zonder contact met je vader en sommige mensen stonden 100% achter me omdat ze van dichtbij meemaakte hoe het er aan toe ging. Ik besloot uiteindelijk te kijken naar wat ik zelf wilde, op dat moment was dat opnieuw het contact met mijn vader herstellen. Dat was niet gemakkelijk, we moesten opnieuw een band opbouwen en vooral het contact met mijn stiefmoeder bleef heel erg moeilijk voor me. Maar, het is dus zeker wel mogelijk. Wat ik jou in deze situatie vooral wil meegeven is dat je moet doen wat jij wil, waar jij behoefte aan hebt! Dat is het allerbelangrijkste. Je vraagt je nu af of je contact op moet nemen met je vader, wat je eigenlijk wil maar niet durft, of het nog even laten rusten. Ik weet dat het ontzettend spannend is om nu contact op te nemen, maar als dat is wat jij op dit moment wil dat zou ik daar nog eens rustig over nadenken. Je kunt het daarna ook weer heel erg rustig opbouwen natuurlijk. Het hoeft allemaal niet snel te gaan, jij mag het tempo aangeven! Als je het fijn vindt om hier vaker met een van ons over te praten dan kan dat! We helpen je heel erg graag en denken graag met je mee. Je kunt hier meer informatie over vinden op https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Wat je ook doet, het is altijd goed, volg je gevoel! Heel veel succes Yannick! Liefs, Nicole

Lieve Yannick, wat ontzettend fijn dat je jouw verhaal met ons wilt delen. ik herken heel veel van jouw verhaal in mijn eigen situatie die ik had met mijn vader en stiefmoeder. mijn stiefmoeder had tegen mij gezegd dat of ik het huis uit moest of dat anders zij weg zou gaan. toen ben ik ook weg gegaan bij mijn vader. hij ging namelijk achter haar aan. ik vond dit ook ontzettend moeilijk, en waar ik nog het meest last van had was de onduidelijkheid, ik had namelijk nog wel contact met mijn vader maar het ging heel stroef. dan hoorde ik weer een paar weken niks, en dan wilde die wel weer afspreken. ik vond het maar erg vervelend en begon er op jouw leeftijd heel veel last van te krijgen. wat ik doen persoonlijk zelf heb gedaan is, ik ben toen een traject bij de psycholoog gaan volgen. dit klinkt misschien heel heftig, maar ik wist dat ik het nodig had en daar ook echt behoefte aan had. dit heeft mij echt ontzettend erg geholpen. ik heb vanuit de psycholoog een brief geschreven naar mijn vader toe. in deze brief heb ik precies geschreven hoe ik mij over die situatie heb gevoeld, en wat ik daar nog steeds bij voel. wat ik ook vooral duidelijk maakte was dat ik duidelijkheid nodig had en niet langer meer door wilde gaan p de manier hoe het ging. voor mij was het namelijk gewoon van of we hebben goed contact, of geen contact. ik kon het niet aan om zo half aan half contact te hebben. voor mij was het graag of niet. toen heb ik de brief verstuurd en als laatste er nog in gezet dat hij niet mocht bellen of appen. het enigste dat hij mocht zeggen was de datum waarop we het gesprek zouden hebben bij de psycholoog. dat had hij gelukkig ook zo gedaan en al heel snel hadden we het gesprek. dit was erg moeilijk, en heel spannend vond ik dat. maar ik dacht vooral van het moet nu maar even gebeuren hoe eng dan ook. uiteindelijk is het gesprek zo goed verlopen en de band tussen mij en mijn vader is weer ontzettend goed. hij is nu net ook uit elkaar met die vriendin, en om heel eerlijk te zijn.... voelt het dan toch een beetje als ''ha, ik zij het toch'' . want voor mij paste hun niet bij elkaar. ik ben altijd nog erg blij dat ik dit toen des tijd zo heb aangepakt. misschien zou jij iemand kunnen zoeken waar je mee zou kunnen praten, omdat je aangeeft dat je toch niet alles bij je moeder kwijt kan. ik zou je ook ontzettend graag het buddy traject van villa pinedo willen adviseren. in de volgende link kun je er meer informatie over vinden: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ . hierbij heb je altijd even iemand om mee te kunnen praten, en je verhaal bij kwijt te doen. misschien lukt het hierbij wel om alles even los te kunnen laten en te vertellen. misschien is zoon brief naar jouw vader ook niet een slecht idee. ik hoop in ieder geval dat ik je met mijn ervaring enigszins heb kunnen helpen. liefs, kaylee