Wat moet ik doen?

Lieve Anoniem, Wat vervelend dat je je niet gehoord voelt. Ik heb zelf geen ervaring met zorg toezicht maar ik weet wel hoe vervelend het is als ze niet naar jouw gevoel/mening luisteren. Het is nou niet dat volwassenen altijd weten wat goed voor ons is. Hoe komt het dat ze niet naar je luisteren? Zeg je juist te veel of te weinig? En begrijpen ze je niet of luisteren ze echt niet? Geef je hierbij aan wat jij nou wilt en van hun verwacht. Misschien kan je alles op papier zetten en deze bij je volgende afspraak voorlezen of laten lezen en ze dan vragen stellen om te checken of ze je wel begrijpen. Ik kan namelijk ook een heel verhaal vertellen waarbij ik meer op de details in ga dan wat echt belangrijk is. En dan horen ze het verkeerde. Bijvoorbeeld als ik zeg: ik had een rotdag vandaag en dan heb ik ook nog eens een onvoldoende. Dan denkt iedereen dat het door die onvoldoende komt... terwijl ik het echt over die rotdag heb. Herken je dat? Dus mijn tip wees duidelijk maar leg ook uit waarom je iets vind. Dus: ik wil niet meer naar papa omdat....... En als ze dan verder vragen, mag jij hun altijd vragen waarom zij wel vinden waarom je moet gaan. Dan leer je ook hun kant begrijpen en kunnen jullie samen naar een oplossing zoeken. Snap je? Laat je stem horen, maar blijf wel open staan voor een gesprek. Anders ben je nooit tevreden met de uitkomst. Heel veel succes. Mocht je er niet uitkomen, reageer dan op dit berichtje , dan kijken we samen verder❤️

Hoi lieve Anoniem, Wat rot om dit te horen, ik herken goed wat je zegt. Het is super frustrerend als anderen (en zeker volwassenen en professionals) je niet serieus lijken te nemen. Het kan dan voelen alsof je nòg harder moet schreeuwen om gehoord te worden. Wat goed dat je ons hier om hulp vraagt! Ik denk dat het idee dat Kirsten hieronder al liet horen een heel goed idee is: opschrijven wat je wil laten horen, en het ze bij de volgende afspraak geven. Ik ben benieuwd hoe ze dan op je reageren. Misschien begrijpen ze je dan beter, of hebben ze dan pas echt door waar je nou mee zit. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat ze je dan nog steeds niet helemaal lijken te begrijpen, of niet serieus lijken te nemen. Probeer dan te onthouden dat dit niet jouw schuld is! Soms denken volwassenen het nu eenmaal beter te weten. Probeer er rustig onder te blijven, hoe moeilijk dat ook is. Het is niet jouw schuld hoe jij je voelt, en het is ook niet jouw schuld als anderen je niet begrijpen of willen horen. Probeer jezelf dan in ieder geval zelf wèl de aandacht te geven die je nodig hebt. Ik ben heel benieuwd hoe het verder zal gaan. Laat je het ons weten als we nog wat voor je kunnen doen? Veel liefs en sterkte, Ghislaine