Wat kan ik doen?

Hallo Anna-Marie, Allereerst: wat ontzettend knap dat jij jouw verhaal hier met ons deelt, daar heb ik erg veel respect voor! Jeetje, je zegt dat je al ruim een jaar depressief bent, wat heftig, super goed dat je daarvoor hulp hebt gezocht bij een psycholoog. Als ik het goed begrijp sta je tussen twee vuren in. Jouw ouders zijn gescheiden en niet meer samen, maar zij zijn nog wel samen jouw ouders, alleen gedragen ze zich niet zo. Je geeft aan dat je ouders zich niets aantrekken van wat jij ervan vindt, dat maakt me erg verdrietig want jouw mening doet er wel degelijk toe! Ik begrijp erg goed dat je geen zin hebt in het regelen van alle afspraken, dat is ook helemaal niet jouw taak! Mijn ouders hebben elkaar ook altijd genegeerd toen ik jouw leeftijd had, we werden bij de poort afgezet en opgehaald, dat is erg naar. Ik besefte me helemaal niet dat ik daar iets van kon zeggen, ik wist niet beter. Gelukkig besef jij je heel goed dat dit niet de bedoeling is, nu kun je er ook iets aan gaan doen! Ik heb nagedacht over de verschillende mogelijkheden die je nu hebt en ik denk dat het verstandig is als je dit bespreekbaar maakt tegenover je ouders. Ik denk dat je hun ogen moet openen en hen moet laten zien wat hun gedrag met jou doet. Je zou een gesprek met ze aan kunnen vragen, dan kun jij hen vertellen wat jij hiervan vindt. Ik snap dat het ontzettend moeilijk is om dit te vertellen aan je ouders, zeker als ze samen zijn. Je zou er ook voor kunnen kiezen om je ouders allebei apart te spreken, als jij dat prettiger vindt. Je zou je ouders ook een brief kunnen schrijven, aan de hand van deze brief kun je dan altijd nog het gesprek aangaan. Je kunt dan jouw gevoelens op papier schrijven waardoor je goed kunt nadenken over wat je hen wil meegeven. Ik wil je graag als tip meegeven dat het goed is om vanuit de ik-vorm te spreken/schrijven, ik vind… ik voel…, dan zit je nooit fout!  Villa Pinedo heeft samen met kinderen van gescheiden ouders een brief opgesteld ‘Aan alle gescheiden ouders’. In deze brief staat wat veel kinderen van gescheiden ouders denken en voelen. Of je zelf in gesprek gaat, of je een brief schrijft, deze brief zou je kunnen toevoegen of voorlezen. Hiermee kun je je ouders heel erg goed laten inzien wat hun scheiding en gedrag met jou doen. Je vindt de brief op: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/. Ook het filmpje ‘Niet jouw taak’ laat goed zien dat scheiden niet de taak van kinderen is: https://www.villapinedo.nl/blog/filmpjes/tv-commercial-taak-ondertiteld/. Ook wil ik je er graag op wijzen dat wij, Villa Pinedo, ‘online-buddy’s’ aanbieden. Dat zijn jongeren die ook gescheiden ouders hebben, zij zijn er voor jou zodat jij kunt vertellen wat er in je hoofd en hart omgaat. Je krijgt dat een vaste buddy waarmee je kunt praten wanneer je wil. Zelf ben ik ook een buddy en wij helpen jou graag! Je kunt meer informatie vinden op: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Anna-Marie, wat je ook doet, je moet doen waar jij je goed bij voelt! Ik wens je ontzettend veel succes met het bespreekbaar maken van dit onderwerp. Ik hoop ook dat jij je snel beter gaat voelen en je je depressie vaarwel kunt zeggen, dat is je gegund! Ik hoop dat je wat hebt aan mijn tips. Wil je me laten weten of het je heeft geholpen? Als je nog meer tips nodig hebt, laat het ons weten! Veel liefs, Nicole

Beste anna-marie, wat fijn dat je jouw verhaal met ons wilt delen. wat een moeilijke situatie.. ik heb zelf vorig jaar ook bij een psycholoog gezeten. heel goed dat je hier ook naar toe bent gegaan en nog steeds bij zit!. wat ik uit je verhaal uitmaak is dat het niet echt heel veel zin gaat hebben om met je ouders een gesprek aan te gaan aangezien die eigenlijk niet met elkaar willen praten. Is het mogelijk dat je met een ander familie lid kunt praten? bijvoorbeeld oma, opa of tante of oom? deze staan namelijk wel dicht bij je ouders, maar toch buiten de situatie, die kunnen er op een andere manier naar de situatie kijken waardoor ze jou ook andere tips kunnen geven. daarnaast kennen hun ook jou ouders en weten ze misschien wel hoe je toch tot hun door kunt dringen. wat ik je ook nog als tip mee zou willen geven is om een brief naar beide ouders te schrijven. vertel hierin precies je gevoel, wat je nu voelt, hoe je je in bepaalde momenten hebt gevoelt en wat je nou echt pijn doet. wanneer je dit namelijk in ziet, weet je ook hoe je het graag opgelost wilt hebben. daarnaast is het opschrijven van je pijn ook een soort uitlaat klep om het los te laten, hou daarom ook in je achterhoofd dat er in die brief precies staat wat je echt kwijt zou willen aan je ouders. zo kun je het namelijk het beste verwerken voor jezelf in die brief. ik ben in ieder geval super trots op je dat je bij de psycholoog hulp hebt gezocht en dat je ons ook om Hulp vraagt! het komt zeker goed, ookal is het voor nu even niet makkelijk, jij kant dit! Liefs, kaylee