Mijn vader mist alle belangrijke dingen

Lieve Nikita,

Wat vervelend voor je dat je je zo voelt <3 Ik leef echt met je mee! Zo moeilijk als een ouder er niet voor je is. Voor mij is het heel herkenbaar, ik heb sinds dat mijn ouders uit elkaar zijn gegaan (toen was ik ~13 jaar) weinig en soms geen contact met mijn vader. Ook hij heeft heel erg veel belangrijke (bijna alle, eigenlijk) momenten in mijn leven gemist. Hele vette momenten, zoals jij nu met je opleiding hebt, heeft hij gemist en was hij ook niet geïnteresseerd naar. Dat vond ik zo erg! Daar ben ik heel verdrietig over geweest en ben ik eerlijk gezegd nog steeds weleens verdrietig om. Je wil het liefst een vader die geïnteresseerd is en met je het leven kan vieren en trots op je is. Ik heb dat toen niet met iemand gedeeld en heb alleen met dit verdriet rondgelopen. Heb jij iemand in jouw omgeving bij wie jij je hart kan luchten? Je kan het gedrag van jouw vader niet controleren en dat is heel verdrietig. Dat is niet jouw schuld, je kan er niks aan doen dat hij dat niet kan geven. Je hoort als dochter liefdevolle aandacht van hem te krijgen. Dat je dit mist, dat hoef je niet alleen te dragen. Wat mij ook altijd geholpen heeft om in een schriftje te schrijven hoe ik me voelde, dat luchtte op. Misschien dat dat ook jou zou helpen?

Ik hoop dat je hier iets aan hebt, en nog gefeliciteerd dat je bent aangenomen bij je droomopleiding. Echt mega tof. Ondanks alles is dat je dus gelukt, super knap!

Groetjes,

Sara

Hee lieve Nikkita, wat fijn dat je het forum hebt gevonden 💛

Wat een lastige situatie zeg. Ik kan me voorstellen dat je pijn hebt als hij er niet is, terwijl je hem wel nodig hebt. Dat is ook niet gek!

Ik herken mij wel in wat je verteld. Ik heb ook al een poosje geen contact met mijn moeder. Bij diploma uitreikingen, en gewoon op momenten dat ik een knuffel van haar nodig heb is ze er niet. En dat doet pijn. Ik merk dan vaak dat ik haar graag wil vertellen hoe ik mij voel. Hoe is dat bij jou?

Mij heeft het geholpen om een brief te schrijven aan mijn moeder. Ik heb daarin alles wat ik voel en nodig heb opgeschreven. Dat luchtte op! Ik heb de brief niet verstuurd, maar dat zou je wel kunnen doen als je dat fijn vind. Hoe lijkt je dat idee?

Verder heb ik heel veel steun gehad van mijn Buddy, die zich herkende in wat ik vertelde omdat ze zelf ook zoiets had meegemaakt. Wist je dat je jezelf ook kan aanmelden voor een Buddy? https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy

Ik hoop dat je iets aan de tips hebt, en je je gauw wat beter voelt ✨

Dikke knuffel,
Pien

Hey Nikkita, stom is dat he als je vader dingen van jou vergeet en dan ook nog eens dingen die voor jou heel belangrijk zijn. Dat is geen fijn gevoel om mee rond te lopen, wat rot dat je je zo voelt! Ik herken heel erg wat je zegt, mijn vader vergat ook de belangrijke dingen van mij en vond de dingen waar ik mee bezig was niet zo boeiend. Dat maakte me zo verdrietig. Ook ik had even geen contact met mijn vader daardoor, wat mij uiteindelijk na een tijdje wat meer rust gaf. Ik hoefde even niet na te denken of hij weer een belangrijk moment zou vergeten. Het hielp me ook om met hem erover te praten, voor en nadat we eventjes geen contact hadden. Wat deden zijn acties met mijn gevoel? En wat had ik nodig? Wat dacht ik en wat ging er door me heen. Ik schreef m'n vader er ook wel eens een brief over, omdat ik dan vooraf goed na kon denken over wat ik wilde zeggen en ik het niet echt in zijn gezicht hoefde te vertellen. Misschien lijkt dat je ook fijn? Samen met je vader praten of het een en ander op papier zetten. Je kan altijd later nog bepalen of je je brief verstuurd, alleen het schrijven ervan kan je al mega opluchten!

En als laatste hielp het me ook om erover te praten met anderen, dan zul je merken dat het iets minder zwaar voelt. Super goed dus dat je ons forum hebt gevonden en hier je hart lucht. Dat mag altijd!!

En wat een top nieuws dat je bent toegelaten tot je droomopleiding, YES!!! Gefeliciteerd 😁 Welke opleiding ga je doen? Heel veel plezier en succes alvast!